Renault Otomobil Forumlari Ve Olusan Dostluklar – Renaultturkey Ailesi

4
316

Babam eve ilk kez arabayla geldiginde daha 7 yasindaydim. Küçük bir çocuk için mükemmel bir duyguydu onu görebilmek. Evet belki külüstürdü, her tarafi dökülüyordu ama bizimdi, bizden biriydi. Uzun süre yasadi bizimle, sonra emekli oldu. Yerine Renault 19marka bir otomobil gelmisti. Yasim 13tü ve bir külüstürden sonra uzay mekigi gibi gelmisti bana. En hevesli en merakli çagiydi hayatimin. Araba kullanmayi ögrendim onun üstünde. Ilk kez araba kaçirdigimda 15 yasindaydim ve onunla tattim bu duyguyu. Sonra, o da eskidi. YerineRenault Scenic marka tosbagamiz geldi. Yasim 18di.

Ehliyetimi aldim hemen… Sonrasinda hantal tosbagamla birlikte gezmeler basladi tabi ki. O ne evimize gelen külüstür Forddu ne de delikanli olusuma sahit olan 19… O bambaskaydi. Bir kere artik babam yoktu yanimda. Ben ve O’ndan baska kimse yoktu artik sürücülük hayatimda. 

Arabami çok seviyordum. Ona ilgi gösteriyor, sürekli bir seyler yapmak, yeni seyler eklemek, gerektiginde makyaj yapip ciks olmak istiyordum artik. Bir gün internete girdim ve google’a aklimdaki kelimeleri yazdim. Bir foruma götürdü beni. Yabanci oldugum bir çok insanin ortak payda da “Renault” larinin oldugu bir yerdi burasi “www.renaultturkey.com” du bitmeyecek dostluklarin baslama noktasi…

Önceleri basit bir forum sanmistim. Arabami tanitip, yazilanlari okuyordum sadece. Sonralari yazdiklarima aldigim sicacik tepkiler ve paylasimlarla oradakilerin sanki birer yabanci degil de 40 yillik ahbabim olduklarini düsünmeye basladim.

Bir gün topluca bulusmaya karar verdik. Herkes arabasini alip Suadiye’de, “S” virajinda aldi solugu. Bende hemen aralarina karistim. O gün, bir araba tutkusunun nasil saglam arkadasliklara dönüseceginin kaniti olmustu. Artik forumda yüzlerini tahmin ettigim ama hiç görmedigim insanlarla degil, kim oldugunu çok iyi bildigim dostlarimla yazistigimi biliyordum.                                          

Bulusmalar zaman ilerledikçe devam etti. Her bulusmamiz çig gibi büyüdü ve ben her bulusmada yeni dostluklar edindim. Birlikte sohbetler ediyor, oyunlar oynuyor çokça da dertlesiyorduk. Basimiz sikistiginda birbirimizden yardim istiyorduk. Artik kocaman bir aileydik biz, Renaultturkey.com ailesiydik.

Bu aile o kadar büyük ki Türkiye’nin her sehrinden bir üyemiz ve o üyeyle kurulu saglam baglarimiz var. Istanbul içinde sikça yapilan bulusmalarin disinda “Karadeniz’de”, Akdeniz’de, Sivas’tan Erzuruma heryerde ayni baslik altinda, yanlarinda biz olmasak da yanlarindaymisiz gibi bulusmalar ve arkadasliklar sürüyor. Artik canimiz sikildiginda Türkiye’nin her yerinde gidebilecegimiz saglam arkadaslarimizin oldugunu biliyoruz, Istanbul’da, Akdenizli arkadaslar, Karadenizli “akrabalarini” agirlamayi bekliyorlar artik. Kisaca bir forum insanlara ancak bu kadar saglam dostluklar kazandirabilirdi. Daha adini bilemedigim nice forumlar var internette, tanisilan ve sonrasinda saglam dostluklar kurulan.

En yakin örnegimizde Renklidergi.comdur elbette. Nice saglam dostluklarin kuruldugu baska bir platform burasi… Size aileden olma hissini yasatan “edebi” yuvamizdir bizim. Internete çok sey borçluyuz aslinda öyle degil mi?

4 YORUMLAR

  1. Teknolojiyi seviyorum kim ne derse desin .kullandigimiz hersey tipki ayna gibidir aynaya yüzünüzü burusturup sikkin bir tavirla bakarsaniz oda size öyle bakar gülen bir yüz ile baktiginizda ise oda size gülecektir.

  2. Bu tür forumlara girip, biraz muhabbete katildiginda, küt diye kendini içinde buluyorsun. Gün gün kendi bilgin, falan da az gelmeye basliyor.

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here