Sana Sarilmak

9
92

Yüzümü gömdügüm omzunun yadirgamadigim kokusu, sirtimi sivazlayan ellerinin hiç bilmedigim güveninde anlam bulurdu. Tanidik bir yabanciydi sarilmalarin. Ne zaman kossam sana, kollarinda adini koydugum huzur, yeni dogmus bebegin ilk soluk alisi gibi kulaklarimdan sicacik bir “seni seviyorum” ile akcigerlerime dolar, nefes alirdi ruhum. Dört tane kan hücrem var benim derdim o an; biri pihtilastirmayan, biri ak, biri al, biri sen… Ve sen… Dolasip bütün damarlarimda yasam olurdun her hücreme.

Sana sarilmak… Külllerimden dogmakti her seferinde. Içimi titreten sesinin gözlerimden akittigi bir damla yasla iyilestirmekti hiç geçmeyen iltihapli yaralarimi, hayat bulmakti…

Sonra dönüp, bakislarinin incecik kivrimlarinda kesfetmekti sonbahar bir kahverengiyi, kasif olmakti dökülen yapraklarinda içinin…

Ve dokunurken tanimadigim çizgilerine yüzünün, ellerimde suretini bulmasiydi ask…

9 YORUMLAR

  1. uzakta çok uzak bir yerlerde
    büyülü bir masal kentinde
    iki asik yasarmis sevdali bedenlerde…

    diyor sarki…
    uzaklarda bir yerlerde masal gibi asklar varmis..
    sarilmakmis masal yapan…
    öyle iste..
    güzelmis…

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here