Sarilir Insan

0
91

Sarilir insan.
Hiç üsümüyordur ama onun baskasiyla uyudugunu hayal ettikçe daha bir siki sarilir yorganina.
Hayattan kopar kimse bilmez.
Bir baba isten eve ne kadar yorgun gelirse gelsin,
Tüm gücüyle sarilir ailesine.
Esine, evladina.
Aglarken dostuna sarilir insan sikica.
Acisi geçmez, aglamasi geçmez.
Ama yine de ondan güç aldigina inanir.
Siki siki sarilir.
Sanki sarilmaktan vazgeçse her sey daha kötü olacakmis gibi gelir hep buna inanir.
Bir resme sarilir bazen insan.
Basar bagrina.
Cansiz, sessiz, nefessiz bir resme sarilir insan.
Nasil özledigini kimseye anlatamaz.
Kendisini bile tarif edemez.
Daha siki sarilir.
Sevgilisine sarilir insan.
Iyi ki varsin der sarilir,
Seni seviyorum der sarilir,
Seninle çok mutluyum der sarilir.
Sarildikça sarilasi gelir bir daha sarilir.
Peki ya hiç sarilamadiklarimiz?
Bir kere sarilabilseydim belki her sey degisirdi,
Bir kere sarilabilseydim ömrümün sonuna kadar yetebilirdi,
Bir kere sarilabilseydim kokusu üzerime isleyecekti dediklerimiz?
Peki ya yeterince sarip sarmalayamadiklarimiz?
Ne kadar kenetlesekte ellerimizi ellerine,
Ne kadar siki sarilsakta boynuna yine de çekip gidenler?

Sarilir insan.
Hiç sarilamaz insan.
Yeterince sarilamamistir insan.

Eger bir gün çok özlersen ve sarilmak istersen biraktigin yerdeyim demeyi çok isterdim,
Ama beni nerede biraktigini bile hatirlamadigina eminim.
Bu bir kere bile sarilamamamizdan daha beter, inan.

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here