Sen Gitmeden Terkettin…

2
82

Kalakaldim öylece ardindaki tozlu yolda, yine tökezledim de yigildim yere kalkamazcasina, kosmak istedim fakat gücüm kalmamisti, yalvardim haykirdim ardindan gitme dedim fakat ses tellerimi cehennemi bile sallayacak sekilde titretebilmek tek düsümdü…

Simdi o ruhumun çürümeye yüz tuttugu yerde, rüzgârin kulagimdaki tinisini dinliyorum, uzun zamandir ordayim ve rüzgârin cigerlerimi doyurdugu havayla vücudum direniyor… Ilk baslarda sirtimdaki biçaklari oynatarak aci veren ardinda biraktigin firtina, simdi sadece senfoni misali ruhumu oksuyor. Ölüyorum sanirim, sen gitmeden önceki o sarkilari dinliyorum ard arda… Öncesinde gözlerimi kanatirdi, simdi ruhumu benligimden çekip aliyor… Gözlerimi kapattim ve bir sahnede oldugumu hayal ettim, tek basima bir oyuna basladim. Ha geldin ha geleceksin diye oynadim günlerce aylarca, en karanlik en görünmez köseden izlemeyi tercih ettin. Bense senin orda oldugunu bilmeden oynadim… Çok yorulmus ve bitkin haldeydim artik o gelmeyecekti, terk etmek zorundaydim. Ve gittim, “Seninle Bir Hayat” zannediyordum oyunun adini megersem Sensizlik’mis. Çantami yüklendim ve kapiya yöneldim, bir umutla baktim belki gelmissindir diye ama yoktun. Kapiyi çektim ve çiktim, vazgeçmistim senden fakat neden cigerlerim yaniyordu? Kalbim neden sikisiyordu? Terk edilen sendin ama neden ben terk edilmisim gibi hissediyordum, birakilmis, unutulmus ve bir o kadar sarsilmis…

Bir senfoni çinladi kulagimda, kulagima sunlari fisildadi;

          Giden degil kalandir terk eden, giden bu yüzden gitmistir zaten…

Bunu duymama ragmen sadece sunu düsündüm, acaba gitmeseydim gelecek miydin? Yoksa kahkahalarla ve baskalariyla beni izlemeye mi devam edecektin? Ben birbirimize ait oldugumuzu düsünürken sen baskalarinin yaninda mi nefes alabilecektin? Biz birbirimize hiç yetemeyecek miydik?

Bilmiyorum… Cidden bilmiyordum… Artik düsünemiyorum, aklimda sen varken neyin ne olacagini bilmiyorum… Tek düsündügüm senden uzaklasmak hissettigimse uzaklastigim kadar yakin kalmak… Korkuyorum yine gözlerine kapilip yönümü kaybetmekten… N’olur n’olur uzak dur, sensiz yapamayacagim ama alismak zorundayim, paylasmaktansa sensiz kalir ruhum, paylasmaktansa yarim yasarim yüregim gibi hayati…

 

Kalakaldim öylece ardindan

Yine tökezledim de düstüm

Kalkamadim kosamadim ardindan

Gitme diyebilmekti tek düsüm

 

Simdi dinliyorum ardindan esen rüzgâri

Tini misali ayni sözcükleri, satirlari

Senfoni havasindaki takintili sarkilari

Sikilmadan dinliyorum ardindan kalanlari

 

Gözlerinin karsisinda dururken

Izledim kendimi koca bir sahneden

Kapattiginda ise düstüm perde misali gözlerinden

Yalnizdim hep o sahnede, terk edilmistim ben, gitmeden.

By Tacko

2 YORUMLAR

  1. Aslinda hepimiz birer oyunun kahramanlari degilmiyiz zaten..?

    Tek farkeden perdeler degistikçe beliren basrol oyunculari degilmi..?

    çok güzel bir anlatim olmus

    Hayat oyunu misalinde yalniz kaLmaman diLegiyle…

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here