Seni Anlatamamak…

2
267

Her ne kadar basit bir yazi gibi dursa da öyle degil aslinda bu paragraflar… Satirlari özenle islenmis, noktalarinda sevgi biten, arkana baktiginda nefesini bile hissedebilecegin kadar yakin, bakmadigindaysa çevrendeki nefeslerden birinin tükendigini anlayamayacagin kadar uzaklardan, göremedigin kalbin ta içinden yazilmis bir yazi bu… Öyle bir kalp ki avucunun içini bile dolduramayacak kadar küçük fakat dillere döküldügünde hiçbir destanin onun önüne geçemedigi bir efsane kadar büyük bir kalp bu… Ve öyle bir yazi ki bir tane postaci bile cesaretini toplayip getiremedi bunu sana, bir güvercin tasiyamadi gagasiyla, bir kalem yazacak asaleti bulamadi kendinde, iste bu yürek, hiçbir yürek su anki gibi titremedi bir kâgidi doldururken… Velhasil öyle böyle bir yazi degil, kâgitlarin takâtinin kalmadigi bir yazi bu…

Artik paslanmaktan kendimi alikoyamadigim, kemiklerimin titremesinden utanmadigim, saçlarimin dökülmesine alistigim ve günesin nerden dogup battigini hatirlayamadigim bir dört duvar yok etrafimda dizlerimi kanatan… Fakat kendimi hirpaladigim her an için beni bogmaya kalkan ama her seferinde teget geçen bir çemberle bas basayim…

Bu sana yazdigim ilk yazim degil… Ama son mektubum da degil ayriligi ve özlemi çagristiran…

Evet… Yok simdi onlari kendime özümsedigim beni yavas yavas yozlastirmaya çalisan duvarlarim…

Su an uçan bir kusun üzerinden düsen bir tüy kadar neredeyse hacimsiz bir o kadar da kimsesizim…

Önümdeki kalabalik basimi döndürüyordu sürekli… Nefes alip almadigimdan habersiz çiglik atiyorum ama sanki ses geçirmeyen bir opera salonunda ilacini kaybetmis bir astim hastasiydim… “Bakilmaya” muhtaç…

Sen arkani dön. Sen bir dön de yiktigim duvarlarim her metrekaresinde bir gül, seninle aramizdaki en yakin mesafede umut kirintilari bitsin… Dön bak bana postacilar yerin dibine girsin… Güvercinler aglasin… Etrafimi saran çember hâlinden utansin…

Dönüp de bir bak ki olsun varsin çatlasin kalemlerim, kaybolsun kâgitlarim…

Yeter ki su nefesim kursagimda kalmasin…

Duygularim düsüncelerimi sivazladikça yazmak geliyor içimden bir yerlerden…

Fakat hâlâ bulamadim en uzak lügâtlardan bile seni gösterebilecek yigit gibi iltifat dolu sözleri…

Daha dogrusu seni bir yazida anlatmak mi? Mümkün degil!

/B.Ç.

2 YORUMLAR

  1. Daha dogrusu seni bir yazida anlatmak mi? Mümkün degil!

    anlatilmaz bilirim ne kalem ne kagit kar etmez gönül telindekileri dile getirmeye,yinede bir nebze de olsa seni anladik…

  2. Aslinda hiçbir sey dile getiremez ki gönülde titresen duygulari anlatmaya,göstermeye.. Yeter ki onlari hissedebilecek bir çift göz olsun insanda… Gerisi bos…

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here