Sevgiye Sarilalim

1
89
Insanlarin çogunlugu için sevgi, bugün genellikle dillerde sözcük olarak kalmis, gerçek anlamda kalplerde yasanmayan bir duygu. Sevgiden söz edildiginde birçok insan genellikle sevgi için zamani olmadigini, simdi ekmek parasi kazanmanin derdinde oldugunu söyler. Hayatinda sevgi yoksa o zaman insan ne için çalisir?…. 

Gerçek sevgiyi yasayabilmenin yollarini arayan insanlar da tam bulduklarini düsündükleri sevginin de digerleri gibi aldatici ve gelip geçici oldugunu kimi zaman hemen, kimi zaman geç de olsa anlarlar.
Insanlar karsilastiklari kisiden genellikle negatif elektrik alirlar. Daha baslangiçta sevgisizlik ruhlarina hakim olur. Oysa insan, karsilastigi kisiye önce hüsn-ü zan etmelidir. Iyi bir insan oldugunu düsünmeli, sevgi duymali. Zamanla kötü davranislarini gördügünde ise kisiyi güzel sözle uyarmali, düzeltmesi için yardimci olmali. Sevgiyi kaybetmemek için çaba göstermeli, sevgiye sarilmalidir. Ancak, kisinin düzelmemekte israrci olmasi durumunda arkadasligini gözden geçirmeli.
Çevremizde sik sik çok sevdiklerini, birbirlerine deger verdiklerini söyleyen kisilerin, çok agir sözler söyleyerek ve birbirlerine iftiralar atarak, düsmanca ayrildiklarina tanik oluruz. Insanlarin iliski türü ne olursa olsun aralarindaki baglarin kopmasi genellikle bu sekilde asagilama, suçlama ve nefretle olur. Ve bu insanlarin büyük bir çogunlugu, artik “sevgilerinin bittigini” söylerler.
Aslinda bu insanlarin yasadiklari sistem içerisinde sevgi olarak adlandirdiklari sey, gerçek sevgi degildir. Bu yalnizca saglam bir dayanagi olmayan, karsilikli çikarlar dogrultusunda gelisen, manevi derinligi olmayan ve maddi degerlere dayanan baglardir.
Bu baglar öylesine zayiftir ki kaza sonucu sakat kalan ya da imkanlarini kaybedip yasam sartlari degisen, dolayisiyla artik karsisindaki kisinin beklentilerine yanit veremeyen kisi, gördügü ilgi ve sevgiyi kaybeder. Çok sevdigini söyleyen kisi, bu konuma gelen insanla, degisik bahaneler ortaya koyarak tüm baglarini koparir.
Toplumdaki insanlarin büyük bir bölümü ruhlarindaki sevgiyi öldürmüs durumda. Insanlarin öncelikle ruhlarindaki ölüyü diriltmeleri gerekmektedir. Asil önemli konu, sevginin asil kaynagi olan Allah askinin insani sarmasi. Aksi halde sefkat, merhamet, sabir olmaz, mutluluk olmaz. Materyalist kafayla sevgisizligin, bencilligin acisi en siddetli sekilde yasanir.
Sevgi sanattir; gerçek sevgi vefa, sadakat, fedakarlik ve samimiyet gerektirir. Güzel ahlaki yasamayanlar, gerçek sevgiye ulasamazlar. Insanlarin birçogu sevginin taklidini yapar ve gerçek sevgiyi yasiyormus gibi görünmeye çalisir. Samimi insanlar ise ’sevgi gücünü’ çok iyi kullanmaya ve önündeki engelleri kaldirmaya çaba gösterirler. Gerçek ve samimi sevgi, insan için en büyük nimetlerden biridir.
Fuat Türker

1 YORUM

  1. "Materyalist kafayla sevgisizligin, bencilligin acisi en siddetli sekilde yasanir."

    bu cümleye anlayabilecegimiz bir örnek verebilir misiniz Sayin Fuat? ben anlayamadim!!!

    yani maddeciligi savunan insan yapisinin sevgisiz ve bencil oldugunu mu düsünmeliyiz?

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here