Sihri Mucizem…

11
86
…uyuyordum,
avuçlarim ay çiçegi gibi açmis,
göz kapaklarim saklamis isiltili bakislarimi,
kapanmis yorgun bir gün gibi uyuyordum…
dudaklarim, 
yorgun nehirler gibi kipirtisiz,
egilip içitin uykumda,
yüzümün sehinligini…
dalgalandi aklin,
çözüldü saçlarimin kokusunun arasinda…
uyuyordum… 
saçlarim serilmis yastigima,
yüzüm göykyüzü olmus senin bakislarina,
uyanmami bekliyor gözlerin…
çünkü uyaninca gözlerim,
yirtilip bu sessizlik,
açacak varligim kalbinin üstünden
o kara örtüyü
ve gülümseyecegim sana…
uyuyordum ve uyurken bile seni düsünüyordum…
delisey,

11 YORUMLAR

  1. "uyurken bile seni düsünüyordum" ask, özlem, sevgi, hasret bunlara ne kadar yabancilassam da içten içe istiyorum. Ne onla oluyor, Ne de onsuz… Ne olacak bu insanligin hali :)::)

  2. demlikbau,

    "Ne olacak bu insanligin hali :)::) "

    model olmak gerekiyor. Askla, sevilecek varliga "ragmen" sevginin disa vurumunda kararlilik gerekiyor. Sevgide bir derece bir ibrenin karsiligi aranmamasi gerekiyor…. Öyle iste:) Bu kamasik süreçte kendin olup, kalabilmek sanirim en önemli unsur. Aci da, hasret de, özlem de bu sürece dahil. Yabancilasmayi bu sekilde içinde asimile edebiliyor kisi… Sonuç olarak "hiç bisi" olmuyor insanligin hali:)

    Model olmak gerekiyor! Önce kendine ama… Sevgiyle kal / kalalim:)

  3. zaten ancak uykularda, pembe düslerde oluyor böyle seyler galiba=/ya da ben uzun süredir yasamadigim için benim için de bir mucize..kalemine saglik delisey!

  4. bu konuda pek emin degilim. insan gibi kurulan düsler hayata geçebilir belkide, renk eklememek gerek sanirim:)

    begenine tesekkürler. mutlandim:)

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here