Soguk Günes – Bölüm 10

7
20

Gözlerimin yuvalarindan firlayacak gibi olmasina ragmen agzimdan dökülen kelime buydu gülüm

Ona gülüm derdim, kirmizi güldü benim için, simdi kan damliyordu yapraklarindan, hemen bir taksiye atip hastaneye götürdüm. Ilk müdahaleyi yaptilar, oksijen tüpünü yüzüne götürürlerken göz bebeklerini kalbimin içinde hissettirecek kadar hisli bakiyordu bana ve zamani durduracak kadar güçlü. Hemen ameliyathaneyi hazirlayin talimati verdi doktor, tek kelime konusmuyordu ama gözleri o kadar müthis bir elektrik salgiliyordu ki onun manyetik alanina kapilmamak elimde degildi.

Neyse, on bes dakika bekleme salonunda bekledikten sonra babasi geldi, elleriyle omzumu bastirarak; sen ha! Demek sen yaptin! Bagirtilari arasinda derdimi anlatmaya çalisirken ameliyathaneden bir hemsire gülüm’e kan lazim oldugunu söyledi, babasinin ellerinden kendimi kurtarip, hemsirenin yanina kostum. Derhal kan alma odasinin yerini göstermesini istedim ve gittim. Ne kadar kanim varsa hepsini vermek istiyordum yeter ki gülüm kurtulsun. Bu arada benim kan grubum sifir oldugu için, ben herkeze verebilirdim.

Yaklasik 4 saatlik bir operasyon ve üç paket sigaradan sonra gülüm kendine gelmisti ve ilk cümlelerini söyledi…

7 YORUMLAR

  1. tam can alici bir noktada kesmis kalem hikayeyi..

    cocuklugumda, radyoda "arkasi yarin" lar olurdu. bir sonraki gune olaylar nasil gelisicek diye sabirsizlikla beklerdik. (simdiki dizilerden bahsetmiyorum ama cunku, sonunu daha dizinin basindan anliyoruz malesef…)
    bu hikayeyi okurken de o hisse kapildim.

    "Yaklasik 4 saatlik bir operasyon ve üç paket sigaradan sonra gülüm kendine gelmisti ve ilk cümlelerini söyledi…"

    acaba ilk cumleleri ne oldu? simdiden merakla beklemeye basladik yazinizin devamini.

    kaleme saglik.

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here