Son Dilek

0
44

Idama mahkum etseler beni,

Son dilegimi sorsalar hani,

Ben “yok” derdim.

Yüregim senin adini söylerdi.

Garibim bilemez ki gelmeyecegini,

“Duymayin” derdim.

Hani olmaz ya,

Dinleyecekleri tuttu, bir garip yüregi.

Koydular, kara zindana bizi.

Kizardim, bagirirdim,

Bir tokat atardim, hatta.

“Hadsiz bir tutamadin çeneni.”

Aglardi belki sessiz sessiz,

Ya da bagira çagira…

Gardiyan gelirdi, sopasini demirlere sürterdi,

Tikir tikir sesleri demirlerin,

“Kapayin ikiniz de çenenizi, basim sisti,

sokun kafaniza, o gelmeyecek,” derdi.

Uzaklasirdi, yankili kahkahalariyla.

Ardindan derin bir sessizlik belirirdi.

Ipe çamasir asar gibi,

Sallanirken, salincak misali,

Yüregim kus olup, uçsa,

Arkasindan ben

Son nefesimde, son son dilegimi,

Fisildasam kuruyan dudaklarimla.

Söylesem, son selamimi.

Yüregin kanatlarinda sen,

Tutsan ellerimden, alsan yanina,

Götürsen son rüzgarla.

Giderken, güleriz,

Arkamizdan kalanlara,

Yankili kahkahalarla…

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here