Son Yer…

0
214

Geçiyorum mecburen o yoldan,

Hüznün basladigi,

Zamanin durdugu,

Gözyaslarimin toprakla bulustugu yerden.

Geçiyorum mecburen..

Bakmiyorum o tarafa bile bile

Sanki baksam yine baslayacak her sey

Baksam yine yenilecegim

Yine tarif edemeyecegim kendimi

Yine anlayamayacagiz birbirimizi…

‘Benim sevgim yetmiyor’

Dedigin  yer orasi,

Nasil siradan olabilir ki?

Gözlerime bakmaya korktugun,

Sarilmaya kiyamadigin son yer…

Yine geçtim birkaç hafta önce

Baktim bu sefer oturdugumuz bahçe demirlerine

Halen oradaydi,

Oradaydi konusan siluetlerimiz.

Kelimeleri tükettigimiz,  

Çaresizce çirpinan bedenlerimiz.

Geçip gidiyordu insanlar yanimizdan,

Yetismeye çalistiklari bir yer var mutlaka…

Görmüyorlardi, fark etmiyorlardi bizi.

Niye fark etsinler ki?

Kaybolacak o siluetler bir gün elbet,

Artik tek gören sen ve ben de göremeyecegiz

Bedenlerimizi…

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here