Sonsuzlugun Içindeki Yasama Özlem

0
89
Ben bugün çok agladim. Isyerimde bos oldugum anlari degerlendirmek adina okudugum 43. fasikül (Bilgi kitabindan) ve (dünya kardeslik birligi evrensel birlesim merkezi) ALTIN ÇAG dergisinin 25. sayisinda okudugum meleklerden mesajlar, (3) yüzeye çikis yazisi ve foton kusagi ile karsilasma yazilari beni umdugumdan çok daha fazla sarsti. Bir saat öncesine kadar olusturdugum düsüncem 2007 de boyut degistirmekti. Bu düsüncemin sebebi ise ne yasamdan korku, ne de çevremden bikmis olmam. Sadece kendimi çok ama çok yorgun hissettigim için yaklasik  5 yil önce bu karari almistim. Görebildigim, algilayabildigim tüm insan kardeslerimin görmeyen gözlerle, isitmeyen kulaklarla, hissetmeyen yüreklerle sadece soluk alip vererek; aciktiklarinda karnini doyurup sonrada disari atma ihtiyaçlarini giderip bir de sadece bedensel tatmin ugruna o varolus islemini Tanrisal birlesmeyi basit bir zevk araci gibi düsüncelerle yasamalari…
Onlari o halde gördükçe onlarla konusamamak, onlara sesimi duyuramamak, onlara kalplerinin kan pompalayarak bedenin yasamini saglamanin disinda kendi ÖZ varliklarini taniyabilme araci oldugunu onlara anlatamamanin üzüntüsünü duymak ne aci. Bilgilere ulasip onlari hatirlamadan önceki yasamimin bana göre agir gelen yükü boyut degistirme arzumu hep kamçilamisti. Çünkü bu andan sonraki yasamimin ne olacaginin bilinçsizligi karsisinda boyut degistirmek kisa sürede olsa olacagim  o  yerdeki   O  TANRISAL enerji topu olma düsüncesi beni rahatlatiyordu. Hani koca bir yil çalisirsiniz akabinde bir hafta tatile çikarsiniz ve dönüste kendinizi tekrar çalisma azmi ile dolu görürsünüz ya iste benim dilegimde böyle bir seydi.

O ani düsünmek bile bana huzur veriyordu, yukarida bahsettigim o yazilari okuduktan sonra dünyasal aklim özümden utandi ve her konumda evrensel dogrulari yasamak için çaba sarf eden ben ben’ligimden utandim.

Çünkü ben bir isik savasçisiyim. Özümdeki bilgileri bazi dünya kardeslerimden önce animsayip çevreme yaymaktansa ben 2007’de kaçmayi tercih ettim. Bunun için tüm dünya kardeslerimden özür diliyorum.
Bu bir ANDdir.

Bu andan sonra kendim ve tüm dünya kardeslerim için çok daha fazla çalisacagim ve sahip oldugum tüm isigimi dünya kardeslerime ulastirabilmek için elimden geleni yapacagim.

INSAN olarak bu dünyadaki görevim sona erinceye kadar ISIK için varolacagim ve isigi basarabildigim kadariyla tüm dostlarima ulastiracagim.

Bu bir ANDdir . Çünkü ben bir INSANim. Tesekkür ederim…

Bu karari vermek için animsadigim bilgilerden dolayi özüme tesekkür ederim.

Su an tanriçaligimi daha önce yasadigim gibi bir kez daha yasiyorum. Verdigim kararin dogrulugunu ispatlarcasina (hani dogum yaptiktan sonra içinde kocaman bir bosluk hissedersiniz ama o boslugun size verdigi huzuru tarif edemezsiniz) iste su anda bedenim sanki boslukta bir tüy gibi ve huzurla dolu.

Özüme hatirlattigi için, yaratilmamis, yaratanima var oldugum için, yüce aleme yardimlari için, siz tüm dünyali kardeslerime bana bunu deneyimleme olanagi sundugunuz için  ve tüm var olan mevcudata tesekkür ederim.

Bu bir ANDdir…

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here