Susmakti Tüm Adabin!

5
75

Sen; isyanin en sûkut hâliyle sustun! Sususun, içinde en kara beddualar barindirdi. Kan pihtisiydi, lesti, afaroz edilen bir askti kainattan. Hücrelerine hapistim, hangi safakta götürecegini bilmedigim, cellatimsin. Agustos böceklerinin kavusma türküleri söyledigi gecelerde, sususun “biz”likten yoksun, özgürlük sarkilariyla nidalandi.

 

Sen; sususunla gelinciklerin üzerine asit yagmurlari yagdirdin, gözlerimden saganak saganak… Dilimizde ki ikrari, kalbinde ki tasdikle bölük pörçük ettin. Simdi tasdiknamaesi verilmis, çocuklarin ask okulundan… Dogru olan tümcelerin yollarina micir döktüler, devrildim. devrik günceler/ tümceler.

Suyun tadi olmaz sanirdim, sûkut lehçesinin gergefi dokumadan. Rengi olmaz, kokusu olmaz sanirdim. Sen, susunca hersey sustu. Su sustu, daglar yankilanmiyor artik hiç bir sese, aynalar sustu, pervaneler, polinomlar, integraller, denklemler, tüm asiklar sustu, bu sehrin girdabinda. Sanki hersey bizim muhabbetimizde hafiydi.

Her yazi biraz daha melankolik çiglikli susmalar yasadi sususunla, Dünya sustu! Peki! Dün, dün de kaldi cancagizim; bugün yeni seyler mi susmak lazim? Sususun hafi zikirdi, rabitan yüz görümlülügümüz… Senin hâl dilinde de vardi hayr. Kiyamda durustu sususun; son tahiyyat, oturustu sususun; her selâmina yok olustu sususun. Içimde zikirler açar sana dair susmalarin…

Fotograf- yazi: Lütfü SENER

5 YORUMLAR

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here