Tek Günlük

7
204

 

Bugulu bir pencereden bakiyorum sokaga, insanlar ne kadar kalabalik, ne kadar aceleci herkes baska bir yöne kosusturup duruyor, ne kadar da telaslilar. Birbirinden bagimsiz, birbirinden habersiz yan yana yürüyorlar hayata dogru. Yasamimizin anlik seyircileri, kim bilir kaç insanla ayni havayi soluduk anlik, kaç kisi çarpti hizlica yürürken, kaç kisinin anlik kadrajina dahil olduk. Milyonlarca puslu yüz var hafizamda, sadece bir kaçi öne çikiyor ne aci. Içlerinde netlesen, netlestikçe canimi yakan, netlestikçe tebessüm saçan bir kaçi sadece. Puslu yüzleri yokluyorum yasli hafizamda ama nafile seçemiyorum, geçmiste göremediklerimi göremiyorum bu yalniz günlerimde.


 Insanin kendine tarafsiz durabilmesi için yüregin yalnizligi tatmasi gerekiyormus meger. Öyle genç yaslarda odana kapayip kendini, kendi seçtigin bir yalnizliktan degil, seyircilerin artik seni izlenmeye deger görmedigi, uflaya, puflaya dönüslere denk gelen bir yalnizliktan bahsediyorum. Kaç yanlisin arifesine gülümseyerek uyanmissin, kaç yanlis yataklarda terlemissin, kaç yanlis tenlerde sevismissin, kaç uykulari bölmüssün hiç habersiz, kaç kisiyi öldürmüssün eli kansiz, göz göre göre yürege yumdurmussun deyiverdigi gün yasamin, tanistigin yalnizliktan bahsediyorum. Dogru cevabi buldugun anda sürenin ziyanina mahkûm olup sinav kagidini cevapsiz teslim ettigin gün tanistigin yalnizliktan bahsediyorum.


Bu kis sert geçiyor havalar çok soguk buralarda, üsüdügüm oluyor ara ara, hatiralari bir bir yakiyorum o vakitler, isinmak için. Dalip gidiyorum öyle uzak diyarlara, bilmedigim sokaklarin kesfi dâhilinde sürükleniyorum bir anidan digerine. Kimi zaman heyecan verici bir serüven, zaman zaman bilindik bir ezber yasam. Maziye baktigimda içimi isitabiliyorum, hala tebessüm edebildigim anilarimin olmasi içimi rahatlatiyor. Tekrar tekrar izliyorum o anilari, tutunuyorum birine sarilip uykuya daliyorum uyanmamak  dilegiyle, öyle sig bir huzurla. Gözlerimi yumdugumda genç bir tende uyaniveriyorum, gerçege aymadan, yanlislarda oyalanmadan, mutlak mutlulugun sirrinda sirliyorum tüm keskelerimi, gönüllü ebeyim ben keskelerini saklayan, görmeyen, sobelemeyen. Çamlaklari çömlekleri patlatip tekrar tekrar ebelenen…


Bugulu penceremden bakiyorum sokaga, bir kadin düsünceli ilerliyor gerçegini biliyorum, bir lise üniformali kiz suratini asiyor gülümsüyorum, bir genç telefonuna nefretle bakiyor anliyorum,  bir baba kizini salincakta salliyor düsünüyorum. Uyaniyorum yine, yeniden bayat, tarihi geçmis beklentisiz herhangi bir güne…

 

leventden

7 YORUMLAR

  1. Huuh:)

    harfleri düsünceye, düsünceyi yaziya, yaziyi da bizlerin zihinlerine ulastiran bir yorum… Daha olsaydi daaha daa okuyabilirdim… Iste insan olmanin en zayif ve en siskin oldugu dakikalarin seceresi!! Kisacik ama lezzetli…

  2. "Bugulu penceremden bakiyorum sokaga, bir kadin düsünceli ilerliyor gerçegini biliyorum, bir lise üniformali kiz suratini asiyor gülümsüyorum, bir genç telefonuna nefretle bakiyor anliyorum, bir baba kizini salincakta salliyor düsünüyorum. Uyaniyorum yine, yeniden bayat, tarihi geçmis beklentisiz herhangi bir güne…"

    çok hosmu gitti

  3. Begenerek izledigim bir filmin sonunda ki hüzün belirdi su an yüzüm de bitmesin,devam etsin istedim. Öyle keyifliydi ve bir o kadar hüzünlü…

    senin mutfagindan çikan her tadi lezzetle okuyorum kardesim..

  4. hepinize çok tesekkür arkadaslar hani insan geni derler ya bir pispislanmak, bir olmus'lanmak ister sanirim ben de böyle olanlardanim.. çünkü çok mutlu oluyoeum o vakitler 🙂

    masum örnek ; her ne kadar son yazilarimda sizofreniye yönelip siyrilmaya çalissamda hüzün olgusundan, olmuyor bir yerde patlak veriyor sonuçta yasamda en doyurucu duygulardan biri en neticede hüzün, begenmene sevindim tesekkür ederim. 🙂

    deliseyim ya ; neden bilmiyorum senin adini yazarken gülümsüyorum, bunu isteyerek te yapmiyorum üstelik sonra farkediyorum, böyle garip bir durum var.. iyi geliyorsun insan ruhuna.. begenmen beni çok mutlu ediyor tesekkür ederim. 🙂

    senin begenmende benim çok hosuma gitti esra, çok tesekkür ederim 🙂

    funda ablam hayat adina çokk büyük tecrübelerim olmasada çikardigim bir sonuç var ki hüzün ve keyif ne kadar zit karakterli olsalarda, birbirlerine sevdali bunlar, hem ne sevda birbirleri için tutusurlarda adami yakarlar, köz eder, kor ederler valla 🙂 bu ikiliye dikkat !!! çok tesekkür ederim ablacim, bir lezzet katabildiysem ne mutlu

  5. nerelerdeydin sen yaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa!!!!!!!!!! o kadar zaman habersiz birakilir mi insan hiç? neyse sonra azarlarim seni.:)süper bir yazi okudum yorumumu yapayim evvela.

    simdi dostcum, öncelikle ben diyorum ki herkes tanismali bu yalnizlikla bana kalirsa.tanissin kaynassin ki farketsin onsuz geçen anlarin ne denli kiymetli oldugunu.

    bunun disinda yazi tabi ki çok iyi.bir levent klasigi 🙂 gün gelir de senin yazilarini begenmezsem tuhaf bir seyler oluyor demektir. 🙂 her zamanki gibi çok lezzetli, çok doyurucu.sanki yemek yapmissin da onu övüyormusum gibi oldu ama..:) neyse ben zirvalamayi birakiyorum simdilik.yüregine saglik dostcum.! hep yaz 😉

  6. bu sefer ben azarlicam seni, sen nerelerdesin de hele 🙂 önce tesekkürümü edeyim ..

    gün gelir yazilarimi begenmezsen bu benden kaynakli da olabilir, belki eskisi gibi bakmam dünya ya, stabilite sorunlar gözüme batmaz, bende allaha havale eder çeker giderim 🙂 canim dostum yasananalarin paralellikleri bu baglar.. yorumuna yüregine saglik..

    yalnizligi atlamisim 🙂 dostcum yas 50 olsa diye düsündüm, yalnizsin iki odali bir evde ya da ne bilim huzur'lu yasitlarinla dolu bir evde. düsünmek istedim de yok eger yalnizligin bir sözlük anlami varsa bunu ancak o yasayabilir. o yalnizligin yoktur bir hal çaresi. yalniziz diyoruz ya, hala birilerine deger katiyorsan o yalnizlik degil tercihi bir durum ( gençlerin yalnizliklari )… biraz empati deneyimi oldu ama yoruyor.. yine de insanoglu yalniz kalmasin dostcum.. yorumuna yüregine saglik..

    ,

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here