Tek Kisilik Bir Perde – Hayat Bir Oyun

4
119

Hayat, tek perdelik bir oyundur derler. Yada hayat kocaman bir sahne… Sen de basrol oyuncusu… Dogrudur. Hepimiz oynamiyor muyuz?

Sesli bir sessiz sinema oynuyoruz. Konusmuyoruz. Her yerde ses var ama konusmuyoruz. Sesleri duydugumuzu saniyoruz. Ama yalnizca saniyoruz. Sanmak yanilgisina düsüp, kafamizi karistiriyoruz. Kafa karistiriyoruz. Kafanizi karistiriyorum. Gülüyorum halinize. Halimize agliyorum.

Derin bir nefes çekiyorum sigaramdan. Yanmayan bir sigaraniz oldugunu göremiyorum. Yogun bir duman çikardigimi saniyorum. Dumanin sesini duyuyorum. Ben duyuyorum, siz göremiyorsunuz.Sesler duyuyorum. Ama konusan yok ki… Susan insanlarin seslerini görüyorum. Ama siz duyamiyorsunuz.

Bir perdeye dokunuyorum. Siz disariyi görüyorsunuz. Oysa ben sadece perdeyi hissediyorum.

Günlügüme fotograflar yapistiriyorum zihnimden. Siz elinize alip kelimeler görüyorsunuz. Okumaya çalisip, onu da beceremiyorsunuz. Basitçe bakmak yerine, anlamsizliklara sürükleniyorsunuz. Anlamsizlik nedir? Anlami olmamak demektir. Anlamini bilmediginiz binlerce sey misali anlamsizlik olmus ilkeniz. Türküm, Dogruyum, Çaliskanim, Ilkem dediniz. Ne Türk’tünüz, ne dogru ne çaliskan… Ilkenizin anlami yok ki zihninizde, olsun bir ilkeniz.

Ne biliyorum, biliyor musunuz?

Bilmiyorsunuz elbet. Size bilmemek ögretilmis. Bilmek hep dert denilmis. Bilmemeye devam edin. Gerçekler bilinmezliktedir.

Bes vaktimin besi de birbirinden sapkin. Ne sabahim, ne öglen, ne ikindi, ne aksam… Ama yatsiyim. Çünkü mumum hep yatsida söner. Sasirmam bu yüzden o zamani. Sizin için yatsida mumu sönen bir yalanciyim ben. Yalana yalana(?) izlediginiz bir mumum. Dilinizi yakarim(!). Ama isitirim da. Isik saçarim etrafa. Lostur, ama gerçektir. Karisik devreleri yoktur içinde. Her an çarpma riski yoktur.

Ay isigi alev aldimiydi gün dogar. Ben dogarim. O vakit, siz sabah oldu dersiniz. Bir horoz ötüsünden anlarsiniz bunu. Sabahi horoz yapar zannedersiniz.

Televizyon izler gülersiniz. Aglarim ben televizyon izlerken. Yitirilen duygulari, düsünceleri görür aglarim derinden.

Bir kiz çocugum olsun isterdim. Anne, anne diye dolasan pesimde. Sonra ona kadin olmayi ögretmek isterdim. Boyun egmemeye baska bir deyisle. Gerçek kadin. Boyun egen degil egdiren kadin(?)…

Hayat bir tiyatro sahnesi derler. Basrolünde senin oldugun kocaman bir sahne. Siz sahne dersiniz. Ben perde derim. Bu yüzden, sizin hayatiniz tek kisilik bir oyunken; onun hayati tek perdelik bir oyunken; ben reddederek oynamayi söylüyorum size:

Benim hayatim tek kisilik bir perde… 

beg. 

4 YORUMLAR

  1. Tesekkür ederim Leyla, herkes mutlu olsun 🙂

    Serkancim geç kaldin ben çekmeye basladim bile kisa filmimi ama yardimlarina her zaman açigimdir bilesin 🙂

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here