Tozlu Maskem

1
94

Kelimelerin duygularimi bazen ifade edemedigi bildigim için susuyorum… Anlamin önemini, yorumun sinir tanimayisini ve muhatabin yargilari beni yordugu için susuyorum.. Bence konusma kendini ele vermek demek Bir nevi düsündügünü dillendirmek… Duygularimiza harf elbisesi giydirip, söze dökmek… Ve söz güven demek, yalan söze karismamali hiçbir zaman insanin samimiyetine kiyilmamali öz yaralanmamali…
Yalani oynamayi gevelemeyi gönderince uzaklara, sadece yüregin yansimasi kaliyor sözlere… Bazilari ise insanlari hirpalayip güvenlerini öldürdüler. Güven ölünce maskeler çikti ortaya tozlu sandiklardan… Insanlar yüzlerine taktilar ve benimsediler onu; kendine ait olmayan seyleri… Içlerini örtmek için… Birçok sözlerini yutmak için…  Kendi yüzlerini gizlemek için… Gözlerine ise gözlük taktilar görünmemek için çünkü biliyorlardi gözün gücünü, sözü asil söz yapanin göz oldugunu; özün göze yansidigini…
Ve böyle olunca maskesizler dislanir oldu: kendini o pis yöne çekmek kalabalik diye adlandirildi… Duygularin söylenmesi ötelendi… Samimiyet ise aldi basini gitti… L Söz gidince ne yapilacak ki???  Sus…!!!!!….    Maskesizleri, saf olanlari susmak zorunda biraktilar; çünkü onlarin insana verebilecek tek bir yüzü var… Ikincisi kimsenin görmedigine herkesi görene sakliyor malesef…
Sessiz, issiz anlara sakladim ,gecelere sakladim, secdelere sakladim artik… Evet susuyorum… çünkü artik hiçbir sözün önem verilmedigini düsünüyorum bazen, sözler katledilince elsiz dilsiz kaliyorum bir süre, ne yapacagimi bilemiyorum; uykusuz geceler geçirdigim oluyor yapilacak en iyi seyin susmak olduguna kanaat getirdim…  Istiyorum ki herkes kendi özüne dönsün ve kendi olsun artik… Maskelerini çöpe atsin birde dünyaya kendi olarak baksin! Olmadi! bu olmayislar beni yipratiyor… Kosmanin verdigi yorgunluga dostlarimin çekimserligi de eklenince sasirip kaliyorum. Böyle olmamali bana göre…   Bazen yorulmaktan dahi sasiriyorum… aslinda bazen susmakta bir konusmak degil midir???? Ama bunun dilini sadece benim gibi susanlar biliyor… Insanlardan nefret etmek istemiyorum ama kendileri gibi dünyayi da kirletiyorlar…
Artik susuyorum…!!! Sessizlige kanat çirpmak ve susmak istiyorum! dinlemenin erdem oldugu kanaatina vardim, neden bilmiyorum… Bana söylenen her bir seye kulak vermenin fakat en iyiye tabi olmanin gerekliligini anladim… Kelimelerimin beline doladigi kusagi artik sikiyorum sessiz kalabilmek için…  Çünkü biliyorum ki; susmak en büyük erdemdir… Sunu da çok iyi biliyorum ki, …!!!”Insan Cehenneme Dili Yüzünden Gidermis”. Ve ben, ne insanlar benim yüzümden cehenneme gitsin; ne de ben bu salak insanlar yüzünden cennete gideyim…!!! Çünkü ben iyi isem cennete gideyim ve bütün duam tüm insanlar cennete gitsin…!!!

1 YORUM

  1. Hmmm. Hmmm. düsünürken, bi yandan elimi nereye koyacagim konusuna karar vermeye çalisiyorum.. bu hmm, lar ondan ! basima mi, çeneme mi, kalbimin üstüne mi?

    Maskelerden bahsedilmis ya, heh iste onlar neden takilir biliyor musun? Korkudan:)

    insan kimseden, hiç bir seyden korkmaz kendinden korktugu kadar. ben model olsun diye huni takiyorum genelde. daha dekoratif buluyorum huniyi. 🙂

    Kitap okuma aliskanligin var ise "Karen Horney – nevrozlar ve insan gelisimi" isimli kitabi öneririm acilen… Susarken iyi gelir insana deneyimlerimle kanitlanmistir..

    maskesiz günlerde görüsmek dilegiyle sevgi pusulan olsun…

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here