Üniversite Yillarim – Genç Bir Ögretmenin Sevdasi

2
106
ÜNIVERSITE YILLARIM
 

Sene 2005 aylardan Haziran, ÖSS sinavina artik çok yaklasilmisti. Liseyi o yil bitirecektim ve ayni yil üniversiteyi kazanmak istiyordum. Aklimda tek bir sey vardi, sinavdan iyi bir puan alip Hukuk Fakültesine gitmek. Eger puanim oraya yetmezse ögretmen olup vatana millete hizmet etmek Iste tüm bu düsüncelerle girdigim sinavdan ögretmenlik bölümlerinden sinif ögretmenligi bölümünü kazanmistim.

 
Hey gidi günler hey !
 
Sakarya Üniversitesi Serdivan Kampüsü’nde kaydimi yaptirdiktan sonra muhtesem Sapanca Gölü’nün maviligine bakiyordum sanki göl içime akiyordu. Içim içime sigmiyordu adeta.
O an sanki dünya beni bekliyor gibiydi.
 
 Ilk zamanlarda ki ruh halim, öyle bir fanus içerisindeydi ki simdi hayretler içerisinde o günlerime bakiyorum.
 
Hedefim Türkiye Cumhuriyeti’ni kurtarmakti. Kurtarmak derken Türk Egitim Sisteminden bahsediyorum. Hani hep klasik bir geyik vardir ya : Bizim egitim sistemimiz kötü asla da düzelmez…
Bizde güya 19 yasinda bu durumu düzeltmek için hayaller kuruyorduk.
 
Üniversitede 1.sinifta Türkiye’yi kurtarmak pesindeydim.
Üniversitede 2.sinifta Bu ugurda derslerde atesli tartismalar içerisinde buldum kendimi, bir çok arkadasimla tartistim ve bu yetmezmis gibi kimi egitim kuramcilarini elestirdim  kimini ise göklere çikardim. Yani 2.sinifta bu davranislarim ve hayalim tavan yapti.
Derken 3.sinifa dogru ilerliyordum.
Üniversitede 3.sinifta ise hocalar sagolsun, bir yandan ders anlatimi, bir yandan da dünyanin ödevini veriyorlardi bize, hatta bazen paramiz yetmez oldugunda arkadaslar arasinda yapilandirmaci egitim anlayisina kirtasiye anlayisli egitim derdik. Bunun yaninda alttan aldigim derslerle beraber gün boyu okulda derslere giriyordum.
Düsünsenize ilk 2 yil dersler az diye sistemi elestirirken 3.sinifta Allah’tan fazla ders yok diye dua etmeye baslamistim …
Ama önemli olan suydu 3.siniftan itibaren artik giyim kusamimiz degismeye baslamisti. Okudugumuz kitaplar farklilasmaya baslamisti. Haberleri daha çok izlemeye baslamistim.
Ve en önemlisi benim gibi düsünmeyen arkadaslarima artik tahammül edebilme anlayisina erismistim.
 
Lakin son sinifa gelince aklima su gelmisti ben ki 4 yil önce vatani kurtarmak için kendince fikirler sunarken ögretmenlerime, simdi ise kendimi kurtarmanin derdine düsmüs oldugumu anladim. 
 
Ne kadar tuhaf degilmi 19 yasindayken idealist bir gençsiniz. Atatürk’ün gençlige hitabesini okuyup okuyup, ülkeme nasil bir katkida bulunabilirim diye yirtinirken.
Simdi 23 yasimda su KPSS’yi bir an önce kazanip kendimi kurtarma noktasina gelmisim.[Toparlanmak gerek biliyorum!]
 

Simdi soruyorum suç bende mi yoksa bizi bu hale getirenlerde mi ?

Haberlere bakiyorsunuz herkes issiz. E o zaman sende isi kapmak için çalisacaksin.

Üniversiteyi kazandik ama ülkemizin bulundugu cografya çok stratejik bir yerde oldugu için savunmaya giden masraflar ve bilmedigimiz baska masraflardan ötürü halkimiz yillarca tam olarak istedigi refah seviyesine yükselemedi.

 
Ben eskiden oldugum gibi tek suçlu su yada suçlu bu demiyorum artik.
Belki de millet olarak tek sanssizligimiz bu cografyada yasamamizdir.
Ama bu cografyanin bedelini dün atalarimiz bugünde sehit askerlerimiz vermistir gerekirse bizde bu ugurda canimizi veririz. Ama sunu insanlarimiz bilsin bizim ülkemizin düsmani çok.
Az çok tarih bilgisi olan ve güncel olaylari takip edenler ne demek istedigimi anlamistir umarim.
 
Neyse konuyu dagitmadan suradan devam edeyim….
 
Yukarida sizlere bahsettigim durum benim 4 yillik üniversite hayatimin kisa bir özetidir aslinda.
Önce her seyi yapabilecegimi sanarken sabirsizca, Simdi her seyi yapamayacagimi ve bir seyleri yaparken de sabrin çok önemli oldugunu anladim.Ve yapilamayacak gibi görünen seyleri de el birligi ile yapilabilecegini anladim.
 
Toz pembe görünen bu hayat simdi gözlerimde rengini kaybetmis bir yaprak gibi …
 
Iste bir köy okuluna staja gittim bugün.Hani 4 yil önce baslamak istedigim yer vardi ya, vatani kurtarmak hani… Iste bugün oralardan sadece bir tanesine gittim.
 
Birlestirilmis bir sinifti, köye taksi tutarak gittik. Köyde telefonumuz öyle her yerden çekmiyordu çok sessiz ve sakin bir yerdi. Ama gözlerimi dolduran bir sey vardi.
Bir sey vardi beni duygulandiran bayir asagi inerken findik agaçlarinin ortasindaki tasli yoldan beni hüzünlendiren bir sey vardi…
 
Kipkirmizi bir bayrak ve içinde ay ve yildiz. O benim milletimin yildizidir ancak kelimesini o gün daha bir güzel hissetmistim.
 
Evet, ülkemizin bazi yerlerinde egitim ne kadar yetersiz olsa da biz ögretmenler vatanin her karis topragindaki okullara gidecegiz. Ve oradaki ögrencilerden nice Mustafa Kemal’ler yetistirecegiz…
 
Bayragimiz hep öyle dalgalansin diye…
 

Sezer ÇALISKANOG

2 YORUMLAR

  1. Merhaba Sevgili Sezer ÇALISKANOG;

    Öyle dogru bir yerden bakiyorsunuz ki hayata… Ama malesef sizinle ayni açidan bakabilen kitlemiz çok az:( Iste tam bu noktada siz devreye giriyorsunuz, o kutsal mesleginizle Türkiyemi karis karis dolasip her yaninda M.Kemaller yetistiriyorsunuz.

    Elimden ne gelir bilmem ama suan bunlari yazarak sizinle ayni yerden hayata baktigimi, vatanim için bir an bile düsünmeden canimi vermeye hazir oldugumu söylemek istedim!

    Bu vatani biz bilinçli gençler, biz Atatürkçü gençler ayakta tutacagiz. Onca düsmana ragmen bu zamana kadar geldik, bundan sonrada yasatiriz vatanimizi! Atalarimizin, sehidimizin hakki için yasatiriz bu vatani!! Ne mutlu Türküm diyene!

    Yüreginize, kaleminize saglik ögretmenim!

    Bu arada bende Sakarya Üniversitesinin ögrencisiyim=)

  2. Sevgili Sezer Çaliskanog;

    yazinizi okuyunca gögsüm kabardi…Iste Atatürk gençligi dedim.

    Ruhun ayni inan bana sadece o zaman çok gençtin.Yoksa hal hep ayni hal o zamanda simdide……Bence ileryeyen zaman içinde gerçeklerin farkina vardin

    uygulamada neler yapabilecegini gördün..nasili ögrendin..ve yapmaya basladin.

    Türkü cephede yenemezsiniz türkü içten yikmak lazim türkü türke kirdirmali demis zamaninda düsman devletler…Entirikalar hep ayni sadece isimleri zamanlari degisiyor…Devrim arabalari filmini seyrettim uyuyamadim o gece hep ayni senaryo

    yazilmis zaten…Ama kiricaz zincirleri bu da egitimle olur…

    Ben inaniyorumki sizler gibi gençler odukça bayragini ,vatanini.Atasini,ecdadini bilen…..

    Ögretmenlik gibi kutsal bir meslegin mensubu olarak çok seyler basaracaginiza eminim….

    Umudum çogaldi inan iyiki varsiniz yolunuz açik olsun her güçlük kolay olsun

    yüreginize kaleminize saglik sevgiyle kalin….

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here