Üsüyorum…

1
39

Bu kadar zaman yalnizlik
Bunca geçen sensiz zaman
Istemiyordum bu saatten sonra
Ne seni ne de sensizligi…

Merak etmistim otobüs gecikince neden tedirgin oldugumu
Ve gelisini gördügümde hissettim huzur dolu mutlulugumu
Beklemiyordum bu kadar içten sarilmani
Canim demeni ve boynuma atlamani

O dakikadan sonra çok tuttum kendimi
Tekrar tekrar kendime emir verdim “Hayir Olmaz”
Ama aksam yanimdan ayrilacagini hissettigimde
Kaybettim bütün sicakligimi, sevincimi…

Gitme diyemedim, kosmamsa imkânsizlasti
Sadece bakakaldim, en azindan sen kaybolana kadar
Gözlerimden de kaybolunca dondurucu sogugu hissettim
Artik üsümek nedir hissediyordum

Dudaklarim hala yaniyor,
Vücudum ne kadar titrese de.
Onlarda biraktigin parçan
Yakip küle döndürüyor…

Konusamiyorum, onlari oynatamiyorum
Ayirmak istemiyorum onlari birbirinden
Senden ayrilmayi istemedigim gibi
Senin kokundan ayrilmayi istemedigim gibi…

Ver ellerini, saril belime yine
Öylece sessizce yürürken saçmala yine
Bak gözlerime anlamli sekilde yine
Ama n’olursun ellerini ver

Üsüyorum hem de hiç üsümedigim kadar…

 

By Tacko

1 YORUM

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here