Uzak…

1
115

Umutlarim karanligin sisli gecelerinde kaybolup gitmis… Parmaklarim tütün kokar
bu yalniz saatlerimde… Gelseydin, kendimi unutup sana kosacaktim, susturacaktim içimdeki isyani… 
Asi ruhum bir yetim gibi kivrilacakti dizlerine. Dokunacaktim. Sarilacaktim. Aglayacaktim.Yürek kavgalarimin orta yerinde bir günes gibi dogup isitacaktim ellerini..
Ama sen gelmedin. Uzaktin…

Seninle dinledigim o anlamli sarkilarin, simdi ayriligin ardindan çalan sensizlik senfonisi oldugunu düsünüyorum. Hayret ne çok sarki varmis sevdigim! uzak olusun gösterdi bunu bana. 
Ne kadar aciz oldugumu ispatladi o hüzünlü melodiler. Yoklugunda.

Her notasinda sen vardin o sarkilarin..Aslinda her yerde, her gördügüm insanda, 
gecemde, uykumda, gün isigimda sen varsin. Günesin dogusu, batisi sensin.O deniz seni soruyor,
o dalgalar, o liman.. .Dizlerine yaslandigim, basimi gögsüne koydugum, ellerine dokundugum nemli kayalar. Uzaklarda yanan belli belirsiz titrek isiklar. Hani senin her seferinde “neresi” diye sordugun.
Nasil beceriyorsun böyle her yerde olabilmeyi? 
Bu bir marifetse eger, bunu basarabiliyorsan niçin benim yanimda degilsin su an?

Gözyaslarim asaletini yitiriyor ve yenik düsüyorum sevdana… 
Uzaktin! Belki de hiç gelmemistin. Ben, geldigini zannettim. Ayak uyduramadim 
yokluguna. Dudaklarina düslerindeki o sisi konduramadim. Sen yoktun, ben bittim…

Kimi zaman bir çocuk oldum gülüslerinde simaran, kimi zamansa bir erkek
dokunuslarinda kendini bulan. Ama! En çok da imkânsizim oldun. 
Her bekleyisimde bir kez daha gönderdigim oldun. Inanamadigim, yenemedigim, 
üzerinden atlayamadigim korkularim oldun. Agladigim, bagirdigim ya da 
sustugum isyanim oldun. Sessizce bosalan gözyaslarim, birikmisligim oldun. 
Yüregindeki ask ben olmak isterken yüregine siginan ve tozlanacak olan 
bir sevda oldum… Her seyin olmak isterken. Belki de hiçbir seyin oldum.
Söylesene ben gerçekten senin neyin oldum? …

Sesin hep uzaklari çagiriyordu, ben üstüme alindim, sana geldim.
Bilseydim, bana ait olmayan bir seslenisi böylesi sahiplenir miydim? 

Simdi birkaç bin asirlik ask kaldi avuçlarimda. Sadece bir kaç gün yasanan. 
Kalbime henüz söyleyemedim uzak olusunu. Ögrenirse aci çekmesinden korkuyorum…
Seni halen benimle biliyor. 
Uzaktin! Sevdamin yokluguna alisabilirim belki ama sesinin uzak yollarin 
sonunda olmasi acitiyor içimi. Çocuksu düslerin en büyük silahindi.
Onunla vurdun beni. Ama en acisi çocuk, unutulmak. 

Söylesene unutulmak kime yakisiyor? 
Ya da acimasizca unutmak.

Merak etme, üstüne giydirmedim bu duyguyu, unutulmayan olmak
sende daha güzel duruyor… Görüyorsun iste ihanet etmiyorum.. 
Benim kirginligim sana degil, aska. Bakma böylesi sitem ettigime..
Asi ruhum isyanlarda yine bu gece. Kolay degil biliyorum seninle olmak.
Benim baskaldirislarim sana degil aska. Sakin sen üstüne alma…

Sevgilim.  

1 YORUM

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here