Var miyim, Yok muyum?

3
138

Gelmeden önce haber veriyor sanki hafif bir üsüme hissi ardindan titreme tamam diyorum nöbet geliyor hazirlan uzun bir gece yine seni bekliyor. Ellerim, agzim uyusmaya basliyor, dislerimi sikiyorum bir ates basmasi ve bayilma hissi kalbim yerinden firlayacak midemde bir sey yukari inip çikiyor. Beynim ayni anda yüz yerde kelimeleri toparlayamiyorum oldugum yere yigiliyorum. Sessizlik sadece sessizlik ariyorum. Bilmem kaç zamandir böyleyim tarih atardim önceleri simdi onu da biraktim her seyin beni biraktigi gibi, tebessüm ederken içimde bir yangin var su serpilir gibi oluyor ama anlik iste oda birkaç saniye sonra kaslarim çatik yerli yerinde asik suratim beliriyor. Huzur neydi acaba beni bulmadigina eminim bu tedirginlik, endise bozuklugu beni yoruyor. Bir isçiden de fazla halsizim dünyanin bütün agirligini yüklenmis gibi kalkacak takatim yok. Ayakta durmak ne kelime banyoya sürünerek gidiyorum. Buz kesti yine basim, tak diye sanki baltayla vurulmus gibi bir sersemlikle dönüyorum oldugum yerde. Tibben açiklamasi garip isimlerle süslenmis bir hastalik bu, ben buna baska bir isim veriyorum “boyut degisimi” Baska bir insan oluyorum ya da insan miyim bilemiyorum. Iç sesim dahi, iç çekiyor oda bezgin oda yorgun…

Halimle hallenen kim var? Bunu yasayan, bana mi özgü bir meziyet, yo yo sanmiyorum psikologumun yüz ifadesinden bunu bir kaç hatta birçok kez isittigini algilayabiliyorum.

Bir ses kendine gel diyor bu haldeyken kim oldugunu kestiremiyorum sesin ama her defasinda tokat yemis gibi silkeliyor beni hah diyorum geçti simdi ama yeniden daha da siddetli bu sefer. Eyvah… Gece çok daha uzun sabahta tonca dayak yemis gibi bir bezginlik beni bekliyor isiksiz odanin içersinde… Korkuyorum, imdat sesimi duyan yok mu? 

 

Avucunda minik bir yürek

Tut ki ellerinle dirilteceksin

Isyanlara karismadan

En sakin meltem esintisinde

Beni sana, Seni bana birakirsa hayat

Veda zamanindan dönmelisin…

3 YORUMLAR

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here