Ve Anilara Yolculuk Baslar 2. Bölüm

2
220

Yolda etrafi izliyordum, her sokakta onu görecegim hissi vardi. Simdi suradan çiksa diyordum. Sarilsam boynuna, “ben geldim”desem. Bu kadar zaman sonra ne düsündügü hakkinda fikrim dahi yoktu. Hayir, hayir sadece onu uzaktan görmek yetecekti bana. Aklimda bunca seyle cebellesirken Ali;

—Çok güzel bir yer biliyorum, kahvalti yapmak ister misiniz?

Yeterince görgüsüzlük etmistim hemen

—Evet, neden olmasin dedim

Sevinir gibi bir ifade belirdi yüzünde ve devam ettik yolumuza. Telefonum çaldi ,arayan Gamze idi, olani biteni üstten bir anlattim ve arkadasi için tesekkür ettim. Konusmamiz bittiginde kahvalti edecegimiz mekâna gelmistik. Bütün sehri ayaklarinin altina alan muhtesem bir yerdi, tertemiz havayi içime çektim. Yiyeceklerimizi siparis ettik ve karsilikli oturduk. Neden geldigimi, nereye gidecegimi anlatmak ister gibi oldum ve daha taniyali 1 saat ancak olmustu. Delirmis olmaliyim bu  yabanci adama ne diye özelimden bahsedecektim. Sanirim buranin büyüleyici atmosferinden kaynaklaniyordu.

—Ne isle mesgulsünüz? dedim.

—Yardimci ögretmenim, ya siz?

—Muhasebeciyim…

Aslinda hiç muhasebeci olmak istemedim, hep bir anaokulu açmakti, çocuklari egitmekti niyetim. Düsündüm de istemedigim ne çok seyi yapmistim ve en önemlisi meslegim dahi istedigim bir sey degildi.

—Burayi begendiniz mi?

—Bayildim…

Bir süre konusmadan etrafi izleyerek çaylarimizi içtik.

—Kalkalim mi?

—Ha evet kalkalim.

Bu essiz manzarayi seyrederken ne yorgunluk kalmisti ne bir sey…

Bahçeli sirin bir evin önünde durdurdu arabayi. Kapiyi açmasini beklemeden indim. Yüz yüze geldik sisli gözlerinde yok olabilirdi insan. Bir süre öyle kaldik Titredigini hissettim.

—Sey bagaj, valiz… Diye kekeledi.

Saskinligi çok seker bir hal vermisti. Valizi getirmesini bekledim ve kapiya yöneldik tokmaga 1 defa vurmak yeterli oldu kapiyi tam Anadolu kadini görüntüsüyle annesi açti. Genç adamin kime benzedigini az çok kestirebildim.

—Selamün Aleyküm kizim, hos geldin.

—Hos bulduk efendim.

—Yolculuk nasil geçti?

—Iyi sayilir…

—Üst kata hazirladim odanizi, hele bir dinlenin sonra konusuruz…

—Size zahmet verdik…

—Ne zahmeti, basimizin üstünde yeri vardir tanri misafirinin…

Ali bana eslik etti, odaya çikartti ve uyandigimda asagida beni bekliyor olacagini söyleyerek oradan ayrildi. Oda küçük ama sevimliydi, penceresi bir camiye dogru bakiyordu. Huzurun yeri diye düsünmeden edemedim. Duvarda asili bir tablo vardi. Dua eden bir çift el ve saksida birkaç çiçek; bu kis günü renk renk açmisti. Üstümü degistirip yataga uzandim. Leylak kokuyordu çarsaflar, bense bir dinginlik içinde uykuya dalmisim.
 
 

2 YORUMLAR

  1. Çok soru isareti var baslangiçta ama sanirim bölümler içinde cevaplari bulabilecegiz.

    Sevgili @delidivane, yazilmis bitmis bir hikayemidir bu? Yoksa bölüm bölüm yazip mi gönderiyorsun?

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here