Ve Anilara Yolculuk Baslar 3. Bölüm

4
144

Hala uykuya doymadigim halde uyandim, gözlerimi ovusturdum hafif gerildim ve etrafa bakindigimda bir baska yerde oldugumu hatirladim. Toparlandim, hizlica kalkarak üzerimi degistirdim ardindan belli belirsiz bir makyaj yaptim. Odadan çikip merdivenlere dogru ilerledim, duraksadim evde çit sesi dahi yoktu. Nerdeydiler, kimseyi rahatsiz etmek istemiyordum. Usulca inmeye özen gösterdim. Sehpanin üzerinde cam kâsede bir sürü seker, çikolata ve kolonya sisesi gözüme ilisti. Öyle ya bayramdi bugün, ne tuhaf unutmustum. Bir bayram sabahi ailemden, sevdiklerimden uzaktaydim, Ilk defa onlardan ayri kalacaktim.

Ali koltukta oturuyordu. Elinde bir kitap vardi, ne okudugunu merak ettim. Beni görür görmez ayaga kalkip toparlandi.

—Iyi uyuyabildiniz mi?

—Evet, hem de çok güzel bir uyku çektim

—Eger siz de müsaitseniz çikalim mi?

—Tabi birkaç dakika bekler misiniz?

Kafami evet manasinda salladim. Yukari çikip kisa sürede döndü.

—Annenizi göremedim, sanirim evde yok

—Babamin mezarina gitti

Benim yüzümden gidememis miydi? Sormaya utandim.

—Basiniz sag olsun.

—Uzun zaman önceydi…

Belli ki bu konu hakkinda konusmak istemiyordu, kestirip atti caninin sikildigini anlayabildim.

—Gidecegimiz yerin adresi bu diyerek çantamdan kâgidi çikartip verdim.

—Pekâlâ

—Siz beni birakin yeterli, ben islerimi halledince kendim dönebilirim.

—Beklerim, siz buralari bilmezsiniz dönüs zor olur,

—Yeterince zahmet verdim. Ne kadar sürecegi belli degil sizi bekletmek istemem

—Sorun degil

Kibarli ettikçe altinda eziliyordum. Neden böyle davraniyordu, gerçi ayni durumda ben olsam ne yapardim. Beklerdim kesin, nitekim yol bilmez iz bilmez biriydi karsisindaki.

Yola koyulduk. Ne yapacaktim simdi? Gidip güzelce konusacaktim. Bütün olani biteni benden dinlemeliydi, yüz yüze konusup anlatmaliydim. Yanlis anlasilmalar yüzünden böyle bir bitis olamazdi. Telefonlarima çikmiyordu ve benimle konusmuyordu. Kapildigi yanlis fikirlerden onu ancak her seyi dosdogru anlatarak ikna edebilirdim. Peki ya bana inanmazsa, düsünmek dahi istemiyordum. Ben kendimle hesaplasirken “adres burasi” geldik dedi Ali.

—Ne kadar sürecek belli degil, hala beklemek istediginize emin misiniz?

—Eminim, lütfen dert etmeyin.

Arabadan inerken ellerimin titredigini fark ettim. Heyecandan kalbim yerinden çikacakmis gibi oldu. Sanki bir kus çirpiniyordu içimde. Sakinlesmek için saymaya basladim 10.9.8…

Olan olsun artik diye yaklastim, is yerinin bahçesindeydim. Yerde yesil bir hali vardi bahçe kapisindan binanin girisine uzanan. Is yerinde sadece onun oldugunu biliyordum bayramdi ve herkes tatildeydi. Geçen bayram diger arkadasi nöbete kaldigi için bu bayram nöbet sirasi ondaydi. Bir konusmamizda bahsetmisti odasi bahçenin arka cephesine bakiyordu. Arka tarafa dogru yöneldim. Bu arada boncuk boncuk terlemistim. Havuza benzer bir yer ve oturulacak bank vardi arka tarafta. Bur da biraz oturmaya karar verdim. Perdesi çekilmisti odanin ama içersi belli belirsiz belli oluyordu. Ayaklandim ve cama dogru yanastigim sirada…
 
 

4 YORUMLAR

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here