Ve Anilara Yolculuk Baslar 4.Bölüm

7
155

Içerde bir bayan vardi ve karsilikli oturmuslardi. Seslerini duymak için biraz daha yanastim ve bu defa kalbim yerinden çikacakmis gibiydi. Bir endise sarmisti, kimdi bu bayan ayaga kalkip yanina yanastigini ve saçlarini oksadigini gördüm Kahretsin bu kisa zaman içinde nasil olur da bir baskasina gölünü açabilirdi.

 —Gidiyoruz degil mi? Dedi kadin.

—Gitmek istemedigimi biliyorsun…

—Onlar benim ailem ve bugün bayram buna mecburuz…

—Çok kisa kalmaya özen göster…

Üstlerine paltolarini alip çiktilar, görünmemek için elimden geleni yaptim. Gözlerimden yaslar yagmur gibi yagiyordu. Oldugum yere yigildim, o halde ne kadar durdum bilinmez. Kendimi toparlamaya çalistim ve bilegimden bana aldigi boncuklu bilekligi çikarttim, caminin kenari biraktim. Agladigimin belli olmasini istemiyordum, hiçkiriklar bogazimda dügümlenmisti. Arabaya dogru ilerledim Ali arabanin disinda bekliyordu. Beni görünce kapiyi açti ve kafami kaldirmadan arabaya bindim. “Gidelim” dedim. Sesim beni ele verdi..

Oturdugu yerden inerek yanima geldi. Basimi kaldirdi ve sisli gözlerine bakamadan çiglik çigliga aglamaya basladim. Simsiki sarildim, bir dostun kucagina ihtiyacim vardi. Hiç durmadan agliyordum, omzuna yaslanmistim, Bir bebegi sever gibi saçlarimi oksuyordu, ellerimi tutmus bana teselli veriyordu. Hiç bilmedigim bir sehirde hiç tanimadigim bir adamin kollarinda kaybolan sevdama agliyordum. Nasil bir aciydi bu. Ask tan geriye kalan yalnizca acimiydi. Düsünceler içersinde kayboldum….

Hatirladikça gördügüm manzarayi kizginligim bir anda geri gelmisti. Bütün erkeklerden nefret ediyordum. Kollarindan siyrildim “gitmek istiyorum bu sehirden. Beni lütfen götür buradan evime dönmek istiyorum”.“Bu halde nasil birakirim sizi” bu defa sizi dinlemiyorum diyerek yola devam etti. Bütün bu hosnutsuzluklardan siyrilacaksiniz. Ruhunuz dinlenecek gidecegimiz yerde. Sehrin dis kisminda bir yerlere dogru gidiyorduk. Yol boyu kuru toprak vardi etrafta sadece arabadan indik, tastan bir yapinin içine girdik. Duvarlarda çömlekler, tablolar, seramikler vardi. Içerde yasli bir adam çarkin üstünde çömlek yapiyordu. Bizi görünce isini bitirip “Alim” hos geldin” dedi. Sende hos geldin kizim. Kafami salladim saskinlikla etrafa bakiniyordum. Soba yaniyordu, üstünde mis gibi kokan çay vardi.

Oturacak yer bakindim, sedir vardi yerde Ali buraya otur dedi. Duvarda asili duran neyi eline aldi. Yani basima oturarak üflemeye basladi. O nasil bir sesti sanki içime islenen bir huzur vardi, yavasça bütün bedenimi sariyordu…

Ve anilara Yolculuk Baslar 1. Bölüm

Ve anilara Yolculuk Baslar 2. Bölüm 
Ve anilara Yolculuk Baslar 3. Bölüm 

7 YORUMLAR

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here