Veyselim…

4
183
84’ün sonbahari isiklar var gözünde,

28 Ekimde ayaz degil kan var daha yüzünde,

Iki satirlik degil bir ömür adamligi sözümde,

Karniden almis adini ismin gibi efsane ol Veysel’im.

 

Yoksul evimizin ilk ogluydu,

Emine’nin nuru yarina umuduydu,

Ele avuca sigmaz yaramaz yavrusuydu,

Al yanaklar solar bir gün Veysel’im.

 

Kardesleri geldi çok geçmedi pesi sira,

Yükün aldi Veysel’im ufacik omuzlara,

Aldirmadi kaçip giden serseri yarinina,

Acilar sardi yüregini aldirma büyüyorsun Veysel’im.

 

Bi marazla tanisti on üçüne degince,

Hayat yakar avucunu sizlatir ince ince,

Gönüle gam bir kerecik girince,

Alisir insan kanamaz be Veysel’im.

 

Babasi mesken etti vefasiz Istanbul’u,

Yeni bir hayat var yeni umutlar yolu,

Bilemedi sasirdi nerdeydi sagi solu,

Yönünü bilsen de sasirtirlar Veysel’im.

 

Liseden birakti para lazimdi,

Alnimda silinmez kara yazimdi,

Yüregimde onca yillik sizimdi,

Insanlar kahpe satacaklar Veysel’im.

Nice sevdalar geldi geçti ömründen,

Atamadi hiç birini gönlünden,

Döneyim dedi dönemedi yönünden,

Hayat uzun yol saptirirlar Veysel’im.

 

Gözünde kaldi alamadi bi araba,

Vefasiz yarinlara diyemedi merhaba,

Çok geçmedi gençligine indirdi bir daraba,

Daha dur ömrüne kilit vuracaklar Veysel’im.

 

Kardesinden sana bu suskun satirlar,

Bir gün kismet denen sey senide hatirlar,

Insanlar ikiyüzlü dikkat et aldatirlar,

Gözlerinden ferini alirlar be Veysel’im.

 

Takma hayat bu yasamana bak,

Otur da inceden bi sigara yak,

Gençlik gitti gelecege bir kurdele tak,

Sen yasa ben yazarim Veysel’im,

Sen yasa ben yazarim Veysel’im…

4 YORUMLAR

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here