Vurgun

1
121
 Kelimeler birbirini kovalarken ortaya ne çikacagini merak ediyordu. Neden mi ?
 
 Çünkü sonunda yalniz kalmaktan yine o uçsuz bucaksiz diyarlara gitmekten korkuyordu. Içinde hep bi korku, masum bir ask vardi. Gerçekten sevmis ve bu zamana kadar tarif edemedigi sekilde mutluluk vardi.
 
 Ask sarhoslugu  vardi üstünde farkinda bile degildi. O saf duygularinla sadece onun varliginin var oldugunu anlamisken, o asik oldugu adam ne yapmis söylesene !
Hah. ADAM diyorum ama sadece kelimelerle bi anlam kazanmis.
 
 Oysa ki o adam dedigim ihaneti, yalani, ne türlü sahtekarlik varsa onlari yapicakmis ama onun haberi bile yokmus. Onun hayatinda sadece ve sadece o  sahteliklerle dolu adam varmis. Kaybetme korkusu onu yiyip bitirdiginden o adama daha da baglanmis.
 
 Günler,aylar geçtikçe bir çikmazda oldugunu farketmis ve hayatinin vazgeçilmez bi parçasi oldugunu anlamis.  Nasil ki yapboz da bi parça eksikse resim tamamlanamiyorsa onda da o olmus. Ta ki o gün ihaneti yasayasaya kadar.
 
En büyük darbeyi almis ki hem de nasil. Hala o asik oldugu adama bunu yakistiramiyormus. O üstündeki sarhosluk gitmeye baslayinca  anlamis ki saf duygularina saf bi karsilik yerine ihanet varmis.
 
 Bu ihaneti unutmak ne mümkün!  Bu günden sonra o kadin saf duygularin bi anlam ifade etmedigini anlar,tutkuyla ihanete sarilir. 
 
  Ve bir daha da o çikmazli yolda sonunu bulamaz…
 

1 YORUM

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here