Yalnizlik…

0
22

Yalnizim sonbahar yagmurunda yere düsen damlaciklar kadar derin

Kaybolmus yillarimin içinden çikan üzüntü ve umutlar kadar derin 

Kelebek misali uçup giden bos hayallerim…

Benden geriye kalan imanim ve bitmeyen Allah askim

Geçmisine küfreder gibi bakiyorum aynaya

Her bakisimda ayri bir beni yakaliyorum issiz gözlerimde

Öyle bir haldeyim ki anlamiyor beni hiç kimse

Daha dogrusu ben anlatamiyorum kendime kimselere

Ne büyük hatalar yapmisim Allah’im ben

Affeder misin? Bu aciz kulunu sen…

Iki ayakli seytanlar sarmis etrafimi bilmeden

Inanmisim onlara kaybedenlerde mi oldum

ben sayfa açiyorum kendime

Bembeyaz ve temiz

Onu da kirletip atarcasina

Içimde savrulan hirsli bir his

Araba egzozundan  çikan duman kadar kirli

Bacasi tütmeyen ev gibi soguk içim…

Bir umut sanki gitmek için buralardan

Zamani geldi sanki demiri çekmek için bu limandan…        

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here