Yalnizlik- Yalnizligi Kabullen

4
72

  Yosun kokusu, dalga sesleri, ay isigi ve bardaktan bosalircasina yagmakta olan yagmur… Bu tablonun olmazsa olmazi olan yalnizligi unutmaya ne hacet…

   Derin bir nefes aliyorum ve Necip Fazil’in su misralari beliriveriyor zihnimde ‘’Aldigimiz nefesi bile geri veriyorken bize ait olan ne var?’’. Ne kadar da hakli. Ne var bana ait olan? Yanimda olan kimim var? Beni bu siddetli yagmurun altinda endiseyle bekleyen kimim var ki?

   Yalnizim. Kabul ediyorum ama bu durumdan pek de sikâyetçi olmasam da benim için endiselenen, sevincime ve hüznüme ortak olabilecek birini aramiyor da degilim.

    Iste sirilsiklamim. Üzerimdeki yagmurluga karsin yine de sirilsiklamim. Yalniz olmam da cabasi zaten. Simdi hasta olsam kim basimda uykusuna kiyip da sabahlayacak. Hadi bu agir fedakârligi geçiyorum, bana kim bir kâse çorba kaynatacak veya ihlamur çayimi içmem için beni zorlayacak? Cevap belli aslinda, kimsem yok.

   Gök gürültüsü de basliyor iste. Kendimi bildim bileli korkmusumdur bu sesten. Ne yapmali acaba? Yapacak bir sey olmadiginin farkindayim ama yine bir çare bulmak ümidiyle kafa patlatiyorum. Hâlbuki nafile, yapabilecek tek sey bombos ve karanlik ayni zaman da soguk evime olan gidip, yatagima girecek kulaklarimi tikayarak sessizce aglayacagim. Yagmur durana dek veya aglaya aglaya uyuyana dek sürecek bu durum. Baska çarem yok ne yazik ki. Agir agir yürüyerek de olsa eve variyorum. Anahtari çeviriyorum ve her zamanki gibi Can Yücel’e bir kere daha hak veriyorum…

‘’Gecenin bir yarisi eve  gelince, 

Kilitte duyuyorsan anahtar sesini,

Anla ki yalnizsin…’’

   Bunu anlayali uzun zaman oluyor zaten. Yalnizligimin farkinda olusum, ona alismami bir türlü saglayamiyor ne yazik ki. Antreden geçerken yagmurun dindigini fark ediyorum çünkü sessizlik hâkim her bir kösesinde evimin… Evim her zamanki sessizligi karsiliyor, bu ürkütücü sessizlikle bas basa kalmaya tahammülüm kalmadigindan televizyonu açiyorum ve her ne kadar izleyebilecegim bir sey olmasa da herhangi bir kanalda duruyorum. Mutfaga geçip atistirmak için bir seyler aliyorum. Kanepeme geçip yalnizligimin keyfini çikariyorum iste(!)

                                                           Aleyna…

4 YORUMLAR

  1. Yosun kokusu, dalga sesleri, ve bardaktan bosalircasina yagmakta olan yagmur… Bu tablonun olmazsa olmazi olan yalnizligi unutmaya ne hacet…

    tam da bu sabah ki modum ise gelmeden sahil yolunda yürüdüm ama ben yalniz sayilmazdim çünkü aklimda ve gönlümde tasidigim vardi..

    Sevgili üçnokta,basarili bir anlatimdi kaleme yürege saglik…

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here