Yasak Yalan

6
106

Ben yine o pencerede, damlalar saçmakla mesguldüm titreyen dudaklarimdan gizlice…
Sanki hala ordasin gibi, donuk bir suratla bakakalisima sastim iki ay sonra bile… Hissedebildigin kadar yakindim ruhuna ve aslinda hissedemedigin kadar yalnizdim yani basinda. Iki yabanciyi oynamak ne agirdi? Ya yabanciydik, ya “hiç”
Tercihim yabanci kalmakti malum…

Ben seni yazdikça, sen beni karalar olmustun.
Düsündüm bir anda ve aklim yine o kösede.
Donup kalmisligimi, hareketsizligimi animsadim bir an, irkildim.
Kosup, bagirip yetismek istedim arkandan.
“Kal”  demeyecektim oysa
Sadece bir kere daha sarilmakti tek arzum.
Kokun sinsin istedim içime, hiç gitmesin sen gitsen bile…
Ama demem o ki ben fazla sey istedim.

Ben yine sessizce,
Yine o kösede,
Ayrildigimiz o yerde kaldim.
Gidemiyorum.
Ama olsun, sen durma…
Sen git…

Özlüyorum.
Özlüyorum.
Özlemlerimi hissederek git…

Üsüyorum,
Içim yana yana üsüyorum.
Ellerimi birak
Ve artik git…

Ölümü istiyorum,
Öldür bizi
Bakmadan arkana,
Kosarak git…

Hande Taskin. / 22 Nisan 2009

6 YORUMLAR

  1. bazen git demek
    "kal" demekle es anlamlidir.

    tebriklerimle kaleme..

    ===

    Hemen gitme nolur
    Aniden çekip gitme…

    Bir sigara tiryakisi gibi düsün beni
    Sana müptela…

    Yasak koyup saklanirsan bir köseye
    Ararim seni Istanbulun
    Ikimiz kokan caddelerinde
    Ve havasi ellerin gibi sessiz sakin
    Sulari gözlerin gibi deli divane akan
    O sehirde…

    Karsimda dur öylece
    Ellerin masanin üzerinde…

    Içmek istemeliyim gözlerini
    Her gece içime çekmek..
    Varliginla soluk alip verirken
    Cigerlerim bayram etmeli yoklugunla…

    Karsimda dur öylece can
    Bir sigara paketi gibi dur…

    Zehirlendigimin hakkini vermeliyim
    Sana uzanmamayi ögrenmeli
    Yavas yavas ve agrili
    "Sen" den Vazgeçmeliyim…

    Rukiye Taskin

  2. Harika bir siir… Ellerine saglik, Istanbulunda ayri bir anlam katisi oldu benim açimdan tabi 🙂 Tesekkür ederim yorumlariniz için, bir siirde benden ilave olsun 🙂

    Içimdeki Çiglik…

    Zaman parçalaniyor avuçlarimda.
    Bir seni ve bir beni topluyorum sadece kelimelerde “biz” oluyoruz,
    Ikimizin toplami hiç “biz” etmedi ki.
    Sehir sustu, insanlar sustu,
    Susmaliyim bende,
    Dilim belki anlasilmaz halde ama isliklarim bir çiglik.
    Çikar içimdeki çigliklari!
    Emanetçi cümlelerimi alir o zaman susarim belki,
    Simdi uykularima geri dönmeliyim,
    Çigliklarim ne zaman uyanir bilinmez,
    Sen en iyisi mi tekrar göm çigliklarimi içime.

    Sevgilerimle… 🙂

  3. bugun bu dergide herkes sizofrenik nobetlerde gibi.
    kimisi gitmek, kimisi kalmak, kimisi ucmak, kimisi olmek istiyor.
    her nabza gore siir var neyse ki…

    en begendigim kalemlerin siirleri ile susluyorum yorumlarimi bugun.
    senin sayfani da izninle..

    sevgimle.

    ===

    Anilar Öptü Dudaklarimi (..çok zaman sonra belki de sen..)

    sesi solugu kesilmis bir askin ortasindan yürüyoruz
    acilarimizi saramayacak kadar uzagiz artik

    kirpiklerimizde beslenen düsler,
    yeni dogacak sevgililere miras
    düsünüyorum da,
    belki biz sevgiyi degil, hep ayriligi büyüttük seninle
    çiplak bedenlerimizden akan özlemler yaniltti bizi
    yagmur yagarken animsadigin ben degil,
    yalnizligindi belki de
    ve ben yalnizligini bile özledim desem,
    beni duyamayacak kadar sessizsin artik

    nakaratindayim anilarin
    beni bu gece dehlizlere sürükleyen Timur Selçuk,
    babasinin sarkilarini söylüyor
    öyle hüzünlü, öyle hasret, öyle tutkulu
    ben de senin sarkilarini söylüyorum
    is gibi, sus gibi, öyle vurgulu
    kaçirip getireyim kendimi yanina bir an için desem,
    sana sarilamayacak kadar yorgunum artik

    daginikligini toparlarken odamin,
    elimde kaldi bir kitabin içinden düsen resmin
    göz göze geldik bir an,
    gözlerinde seni seviyorum bakisin
    kara çalilar ardina saklanan sinsi bir isyan kasidi yüregimi
    resimlerde kalacak kadar yabanci degildik o zaman
    her seyden önce dostumdun,
    islak hüznümü bile varliginla gülümsetebildigim
    simdi gözlerinde yeniden kulaç atmak istiyorum desem,
    mavilerinde yüzemeyecek kadar bitkinim artik

    nerede yanlis yaptigimi itiraf etmedi ask
    ilam kagitlari birikmis bir sevda duluyum
    sarkilarin sakiligini tek basima yapiyorum,
    raki makamina göre kadehe doluyor
    bilirsin iste, artik sevmek istemeyen kadinlik halleri
    an geliyor,
    kalbim kanatlanip gögüs kafesine girmek istiyor desem,
    semalarinda süzülemeyecek kadar yaraliyim artik

    agdali sevdim seni ama yapiskan degil
    sevmek çekip gitmekti gerektiginde, bunu bildim
    sadece siirlerimde konusabildim, bagira..çagira
    kizdin ve kirildin sitemlerimin tavsan dudaklarina belki ama
    sevdim seni, ayazda..boranda
    ah o sadekâr ellerin bedenime yeniden dokunsa desem,
    ellerini bedenimde tutamayacak kadar titriyorum artik

    bir kedi gözlerimin içine bakti
    ruhumdan bir deniz geçti, dalgalari gögsüme çarptti
    antika bir fincanda iç çekislerim kaldi
    gül kurusu perdeler, mutluluguma kapandi
    anilar dudaklarimi öptü, dudaklarim sizladi
    çok zaman sonra sen de öp beni desem,
    öpüslerimiz bizi yakacak kadar sicak degil artik

    ve sen, her seye ragmen gelip, seni seviyorum desen,
    bu iki kelimeden ölesiye korkuyorum artik..

    Pelin Onay

  4. Tesekkür ederim, sevindirdin beni… Hemde çok…

    ve sen, her seye ragmen gelip, seni seviyorum desen,
    bu iki kelimeden ölesiye korkuyorum artik..

    Korkuyorum bende bu iki kelimeden, basit sekilde kullanilir olmasindan, siradanligindan ve gelip benide bulmasindan… Içimde devlesen hislere inat dudaklarimda küçülmesinden. Gözümde büyüttügüm karakterlerin ayaklari altinda ezilmesinden. Bu yüzdendir belki sevemiyorum, güvenemiyorum demelerim… Sonsuz cümleleri kuran hislerimin anlik bir cesaretle öznelerini yok edisim… Bu yüzden susmalarim belkide, istemeden gidislerim…

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here