Yildiz Kaymasi

6
134

Ziyalara karismadigi günahlarimin perdelendigi bir gecede,

Karanligin Çingene saatinde,

Dolup dolup bogazimdan tasarken yaziyorum gene.

Sinem öyle daraliyor ki,

Sigamiyorum bir yerlere.

Bembeyaz sayfalara demir attigimda rahatliyorum.

Ne kadar garip hikaye varsa içimde,

Hepsi bir yere toplanmis,

oda tutmus kendine.

Kaderim yük edinmis bedenime.

Yüregimde garip sizilar,

Içimde amansiz ugultu.

Keskeler, nerdenler; feryatlar eyvahlar.

Bin bir figân.

Ne kadar gelisigüzel,

vurdumduymaz hayat.

Ne kadar salt, müstebide bir yasanmislik.

Hayat öyle muammali,

Müphem bir bilmece iste.

Tüm nedametler,

Teshisi konmamis bilinmezlikler,

Yigilmis içimin gök kubbesinde.

Saka gibi..

Bikip usanmadan yasayan hafizam geri sariyor hep.

Sanki yarinlarim bitmis de,

Önceki günü yasiyorum her sanisede.

Kendime bakiyorum.

Yanilmis, sasirmis.

Sadece sessiz, biraz dilsiz.

Hücre içindeki çekirdek kadar yalniz.

Onca kalabaligin içinde,

Bir ben mi tenekeyim Tanrim?

Yalanci kahkahalarima,

Bir ben mi gömülüyüm kül yiginlarimla?

Hayata tutunabilmek pahasina attigim kulaçlar,

bir beni mi yoruyor sanki?

Neden halet-i ruh iyesi hep bana inat bos kalabaliklarimin?

Oysaki hiçlikmis etrafimdakilerde,

Neler neler sanmisim.

Anlasilmamin zor olmasi yalnizligimi ebedilestirirken,

Ben hep susmamaya çalismisim.

Kimseleri kesemezmis benim kilicimda,

Farkina çok geç varmisim.

Riyasiz, çikarsiz;

Sinirsiz ve nihayetsiz umudum.

Can çekisiyor hayallerim.

Düsüncelerime gem vuramiyorum.

Kim bilir belki de,

bir anlik yildiz kaymasiydi onca yasadigim,

Dilek tutmayi unuttugum.

6 YORUMLAR

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here