Yoklugun Simgelerdi Varligini

4
74

   Sebepsiz bir hüzün, kiskivrak yakalardi benligini. Boynuna konup, kondugu yerden öpen bir kelebekti zaman. Bir hos olurdun, kelebegin dudaklarini hissettiginde. Ne zaman ki yere düsen bir seyi almak için egilsen, senden bir seyler düserdi muhakkak. Ne zaman ki tutmak için bir ele uzansan, o el seni ötelerdi. Ve sen bir “hiç” olurdun nihayetinde.

   Kalemsiz yazmayi ögrendigin vakit; kalp dile gelirdi.Zamani saate bakmadan bilebildigin vakit; aci dile gelirdi.Velhasil, bulurdun kendini bir endise denizinde.

 Kendini kesfetmek için kendi derinliklerine yaptigin her yolculukta, ayni tasa takilip tökezlerdin. Ve nefsin hep gülerdi buna.

   Ötekine ulasma arzun seni esir aldiginda, “sen” olmaktan vazgeçerdin. Hayallerinden, kaleminden, kelimelerinden vazgeçerdin. Gözlerin ne zaman dolacak olsa, seni dürterdi hep aklin. Yönünü o tayin ederdi çünkü.Kalbin çok uzaktaydi artik…

   Dakikalardan öte saniyelerle cebellesmeye baslardin o huzursuzluk hissi hücrelerini ele geçirdiginde.Kaybedecek yarim saniyen bile yoktu.Aslinda zamanin hiç yoktu! Yapman gereken tonla sey varken, kendine ayiracak tek nefeslik vaktin yoktu.

   Yipratirdi serseri ruhunu kurallar.Solardi rengin, donardi ellerin.Bir divit, bir hokkaya muhtaç olurdun son raddede, nitekim çigliklarin duyulmaz olurdu.Tüm merhaleleri geride birakmis olsan da, tek adim ilerlememis olmakti en agirina gidense.. Varken “yok olmayi” kabul etmek zorunda olmakti en çok kanina dokunan..

 Kitap okurken bile gözlerini kisip, karsi duvardaki saate bakar olman, canini sikardi ziyadesiyle.Iptal edilmis bir plan,bos ders gibi gelirdi gözüne.Nihayet bulunabilmisti gökyüzüne bakilacak o kisacik an!

   Bir biçagin ucuyla bilegindeki atardamari çizip, bir güzergâh tuttursan kendine, muhakkak fark ederdin yasamin mecburi, intiharin tehlikeli bir oyun oldugunu.Ne çanak çömlek patlardi bu oyunda, ne elma deyince çikilirdi kuytulardan, ne sadece topun degdigi yanardi.Ortada bir ates varsa, herkes nasibini alirdi.

   Firsat kollamak sikardi seni.Ama bunu düsünüp durmak beyhude! Tek harf çikabilseydi agzindan, o da yeterliydi hani.. “Kötüyüm!” diyecek zamanin bile yoktu ki!Noktalar baslangici simgelerdi bazen.Ama sen bilirdin bir daha baslayamayacagini..

 Olmadik anlarda, umulmadik seyler yasardin.Kendi dünyanda mutluyken, tamamen disa dönük olmaya mecbur birakilirdin.Olanca dirayetini ayakta durabilmek için harcamak niyetinde oldugundan, içindeki odaya siginip, kapina kilit vurmaya yeltenemezdin bile..!

   Uçuk kaçik, asiri, “Yok artik!” dedirtecek nitelikteydi hayallerin.Belki de hepsi bir saçmaliktan ibaretti.Ama kurallar tarafindan dizginlenmekti sana verilen rol. Ve senin bu “asiriliklari” yasayacak cesaretin yoktu.Kozanda güvendeydin, uçmasan da olurdu.

   Altin kaplanmisti sana sunulanlar.Içleri bostu, o ayri.Ama senin gönlün, ince bir zarla çevrili anlam yiginina uzatmak taraftariydi ellerini.Ne var ki mecburdun o ziynet esyasinin sorumlulugunu yüklenip, nice kuyumcuyla asik atmaya!

 Öyle ya da böyle.. Var ya da mevcut, simdi ya da su an’dir elindeki tek sey.Belki elinde degil avucundadir, o ayri mevzu…

                                                                                                                                                             Esra A.

  

4 YORUMLAR

  1. Noktalar baslangici simgelerdi bazen.Ama sen bilirdin bir daha baslayamayacagini..

    ne kadar kötü degil mi ? birinin tüm bencilligiyle sana siginmasi, sende aglamasi, çözüme sende ulasmasi, yaslarinin seni islatmasi…ama gülen çehresinden sana sadece gölgesinin vurmasi. onu sevdigini hep bilmesi, ona kirilip sana küsmesi… bence kimse bu platformda durmayi haketmiyor. kapat kapilari gitsin.. önümüz kis ne de olsa birak biraz üsüsün duygulari.. 🙂

  2. bu aralar pisman oldugun zaman'i dinliyorum sikça.bugün dedim ki kendi kendime "ne güzel anlatmis sezen aksu.en gururlu, en akilli insan bile hep hazirdir söz konusu sevdigi oldugu vakit."

    pisman oldugun zaman dönebilirsin ne demek ya?!. denir mi bu hiç? deniyor dostcum.o mutlulugun gölgesi bile seni havalara uçuruyor.haklisin aslinda kapamak gerek kapilari.kapayacaksin ki anlasin tek siginaginin sen oldugunu.ama bunu yapacak gücüm de cesaretim de yok ki 🙁 ondan uzak duracak gücüm yok ki dostcumm..://

  3. Hak etmiyorsun dostcan, neleri neleri hak ediyorsun ama bunu hiç hak etmiyorsun. Kapilari kapatmakta cesaret, irade ister. Seni o kadar iyi anliyorum ki. Yarana merhem olacak hiçbir cümlem yok inan. Sadece zaman.. 1, 2 yil sonrasinda seni böyle görmeyecegimi çok iyi biliyorum ama. Eminim buna..
    Yüregine saglik yine dostum 🙂

  4. hep birlikte görecegiz."her seyin ilaci oldugun dogruysa, sen muhakkak bir uyku ilacisin zaman." sizofren serimden alinti. yaptigi tek sey beynimi uyusturmak.pek umudum yok açikçasi.

    sagol.hepimizin yüregine saglik.

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here