Yüzlesme…

3
104

bugün;

hiç geregi yokken,

ortama yakismadigimiz halde, nezaketen katildigimiz davetlerdeyiz,

hayatimizin dümenini hiç olmadik yerde ve biçimde kirmak adina, hiç geç kalmadigimiz randevularimizda,

sanki hadi atla gidecegin yere birakim, yolumun üstü zaten, hava soguk, atla hadi demisiz gibi, yaklastigimiz ilk limanda “ben ineyim artik, tesekkür ederim” diyenlerimizle,

çogu zaman dilimizin ucunda çikmak için an kovalayan, aslinda tam da yeri olan, andaki boslugu dolduracak olan, ama kendimize yakistiramadigimizdan yuttugumuz çok sonralari içimizde uhde kalacak sözlerimizle…

yolun çesitli yerlerinde, çok çesitlilik gösteren ver her daim enflasyona ugrayip, yabanci degerler karsisinda önemini git gite yitiren degerlerimizle,

ihanetin onarilamaz hasarlari, onarilamaz yaralar açtiginda duygularimizda “aciya, aciya” veda ettiklerimizle,

çok sevmenin agirligini tasiyamayan, bu agirlik altinda ezilmekten korktuklarindan, terkedildigimiz güçsüz yüreklerlerle,

kalp gözlerinde gitdide düsen, kasik kadar derken bugün tamamen silinmis olan suretimizle,

tam unuttuk derken, birden bire densiz bir yagmurun penceremize çizdigi akislerle,

“çift yaratilirmis” dedirten ciftlerinin olmadik yerlerde içimizi acitmasiyla yüregimizdeki resimlerin tozlarini çok lazimmis gibi bir anda savuran, suretleri netlestiren aslinda istedigimizden var olan, acimamiza sebeb göstermek adina bilindik tesadüflerlerle…

hayatin getirdigi gündelik telaslarla, ruhen yok oluslarla,

telefon basi bekleyislerle geçen, kaç dogum günü, kaç sevgililer günü ertesinde,

pismanliklarimizla, hep bos bosuna harcadigimiz günlere es deger nitelikte bir günde, göremediklerimizle, kaybeden sevenlerimizle, sevipte kaybettiklerimizle ve kendimizle… eksik parçalari tamamliyoruz.

Levent U….(ZETTHDARK)

3 YORUMLAR

  1. somut ve bir tenkit uzmani olarak bakarsak;tasvirler mükemmel,baglaç kullanimindaki hakimiyet müthis!ne var ki,o hissettirdigi yogun duygular esliginde bakarsak bu yaziya,seffaflasiyor tüm söylediklerim.ugultudan anlasilan tek ses kaliyor geriye.YASAM…

  2. bu yazida kendi çapimda bir ilki denemek istedim (kendi yazilarimda bir ilk) bütün bir yaziyi tek yüklemde birlestirmek… yazinin yüklemi sonunda…

    bir an geliyor ki düsünceler aman vermiyor iste o an yüslesmek zorundasin kendinle… iste en zor olanida budur çünkü her insan kendini kayiriyor az biraz… tamda böyle bir zamanlamaydi…

    bu dergiden bir arkadas bu yazimla ilgili söyle bir yorum yapmisti "yasamak adli romandan dipnot geçer gibi" bu yaziyi görünce hep bu geliyor aklima =)

    begendigine çok sevindim the life… tesekkür ederim güzel yorumun için

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here