Yüzün

1
85

Rüzgârin oradan oraya savurdugu, can çekismekte olan ve neredeyse sapsari bir yapraktim dalindan kopan. Nereye gittigimi bilmeden, bir saga bir sola uçuyordum durmadan.
Sonra saçlarina tutundum. Canini acitmamak için, rüzgârin gücünü gösterdigi anlarda birakiyordum saçlarini. Yine havada savrulmaya basliyordum ardindan, senden uzaklasmamak için yalvararak. Bir kez daha tutup biraktim saçlarini. Bir daha, bir daha, bir daha… Son tutusumda kesildi rüzgâr.

Kalakaldim seninle bir basima. Tirmandim önce alninin yukarisina dogru. En cesaretimi topladigim anda kaslarina atladim yavasça. Durgun bir deniz gibiydi kaslarin. Pürüzsüz ve ince… Oturup dinlenmek isterken yuvarlandim, burnuna düstüm. Gözlerinle ilk karsilasmam o an oldu. Iki parlak yildizdi sanki gözlerin. Öyle derin… Büyülendim. Melek olabileceginden süphelendim. Seninle bulusabilmek için çabucak ölmeye yeltendim. Burnunun ucuna yaklastim. Çenendeki derin vadiye atlayip ölecektim.

Atladim da…

Ancak o kadar yumusakti ki tenin, ölemedim. Öldürmedin ya da…

Tesekkür ederim.

1 YORUM

  1. kendimi bosluga birakip
    goge yukseliyorum
    saclarimdan yakaliyor
    tutup oksuyorsun… -r.t.-

    sevenin sevgiliyi gozu, kasi, alni, burnu, cenesi ve teni ile yucelttigi sicacik bir makale idi.

    bize okuttugun icin bende tesekkur ediyorum sana @valarean.

    kalemin daim olsun arkadasim.

    sevgiyle.

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here