Zaman Kusatmasi…

4
114

Aglamayla gülmenin bulusmasi soncu olusan en özel güzelliktir gökkusagi

Kaybolan bir damlayla ona umut olan bir isigin birlesmesiyle meydana gelen; gökyüzünün sihirli renkleridir gökkusagi

…Çocukluk hayallerimi süsleyen, resimlerime hayat veren, uykularimda yüzümde hafif tebessüm belirtisi gösteren vazgeçilmezim…

Her rastladigimda içimi kipirdatan, gülümseten neden bilmiyorum ama sasmama ve sevincime ortak olan hayranlik kirintisi…

Gökkusagim… Gökyüzümü kusatan…

Bulutlari kiskandiran, günesi hüzünlendiren…

Fotograflara poz veren, hayranlarina imza dagitan, görüldügünde pencerelerden çikan belli belirsiz kafalarin odak noktasi hâline gelen tozdan sevincim…

Her toprak susadiginda “ Ne zaman görebilirim? ” sorusunun gizli öznesi… Ta kendisi.

Havalar soguyor yavas yavas…

Yapraklar vedalasmaya basliyor birbirleriyle…

Ne kis’a ait’iz simdi ne de yaz’a…

Yapraklarin zamani bu zaman…

Birlikte son kez vakit geçirme zamani… Veda zamani iste…

Bulutlarin yukarida kosa kosa nerede incilerini dökebilecegini seçtigi zaman…

Günese el salladigimiz an…

Dökülen her bir inciyi avuçlarimizin içine alip isitma istegini harekete geçiren bir zaman…

Geçmisi elden, gelecegi gözden geçiren bir zaman…

Sihirli degnegini bize dogrultan zaman…

Bu zaman; zamanin degerini anlayabilenlere…

Daha dogrusu anlamak isteyenlere… Anlamanin verdigi huzuru beyinlerine kaziyabilmek isteyenlere…

Anlamak sözcügünü altin harflerle yüregine dokuyabilmek isteyenlere…

Bu zamanda anlayamadiklarini çivi gibi batirma

li ki tenine anlayabilmek merhem olsun derdine…

Böyle bir zaman bu zaman… Degerini bilenlere…

Hüzün’ü veya sevinci, sevgiyi veya nefreti, kafaya takmayi veya basindan savmayi hiçbir baski altinda kalmadan yasabilme zamani…

Sözcülerin yerleri degismeli bu vakitten sonra…

Yasanmamislara “Keske.” yerine yasanmislara “Iyi Ki.” gelmeli…

Aklini basina devsirmeli insanlar.

Tek basina kaldiginda kendi kendine konusabilmeli…

Hiçbir Zaman.” olmamali yasantilarinda… “Birazdan.” demenin verdigi gücü kesfetmeli…

Umut Çakmagi”ndaki ates isik olmali gözlerine… Her zaman isik olmali ki, olur da incilerinin döküldügü anda olusan gökkusaginda sayisiz kayabilmeli ara sira…

Insan bazen toprak susayinca basini çikartmali kabugundan. Çocugunun “Onu bir daha ne zaman görebilirim?” sorusunu cevaplamadan önce kendini avucunun içine alip isitabilmeli. Cebindeki umut çakmagi aklina gelmeli…

Çocugunun kaçirdigi incilerle birlesip, kaymali gökkusagiyla çocugunun gözlerine utanmadan…

Dahasi; birazdan diye cevap verebilmeli…

B.Ç.//

4 YORUMLAR

  1. pamuk seker iste senin üslubuna hatta üzerine cuk diye oturan yazim tarzi bir tek gökkusagi kelimesinden okurken insana hayalinde hikaye yazdiracak veya ,düsündürüp hiiimm galiba su dedikleri dogru yada ,

    bu bölüm bana uymuyor ama diye yinede diye düsünmeye devam ettiren bir yazi

    zevkle okudum . kalemin durmasin dost.

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here