Zifiri Karanlik

0
64

Karabulutlar çökmüs bu kente

Yagmur yagiyor

Bense üsüyorum

Yüregim üsüyor, içimdeki sen üsüyor

Birden bu kent karanliga bürünüyor

Sokak lambalari sönük

Evlerde romantizm olustururcasina mumlar yaniyor

Zifiri karanlikta büzüle büzüle, üsüye üsüye

Yaklasiyorum sizin eve bir hirsiz edasiyla

Kapina bir adet gül birakan

Kapiyi çalan ve kaçan hirsiz bendim

Ve

Irkildim, saat kulesinin çan sesi yankilaniyordu

Bu sehrin sokaklarinda

Birde ezan sesi, musalla tasina uzanmis gibi

Bir his kapladi, tüylerim diken diken

Ani bir fren sesi

Arabadan uzanan bir bas

“önüne baksana be asik misin?” diyen bir ses

Evet asigim diye haykirasim geldi

Sustum  ve basimi egip oradan uzaklastim

Hayellerimden bir adim daha uzaga

Biraz daha uzaklastim

Engin ve dingin bir okyanusa dogru

                                       Abdulhakim ALPTEKIN

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here